Magazyn - Nasz Swiat
24
Pn, lipiec

Umiłowany św. Janie Pawle Drugi

oręduj u Boga w intencjach pokornego sługi.

W czasie swojego życia ziemskiego

sprawowałeś misję wybrańca Bożego.

 

Bóg świętość Twoją świat objawiał,

gdy przez dotyk rąk Twoich ludzi uzdrawiał.

Dokonywał Bóg również cudownego uzdrowienia

ludzi, którzy za wstawiennictwem imienia Twego

prosili Go o ratunek dla zdrowia swojego.

 

Również teraz, gdy służysz Bogu w niebie

wiele osób będących w zdrowia potrzebie,

za wstawiennictwem Twojego imienia

otrzymało od Boga łaskę uzdrowienia.

 

Za Twoim wstawiennictwem św. Janie Pawle Drugi

proszę Boga, aby wysłuchał mnie – grzesznego sługi.

 

Niech łaska Boga Wszechmogącego

sprawi poprawę zdrowia mojego.

 

Pokornie Cię proszę Wielki Boże

o uzdrowienie

osoby mnie bliskiej, a szczerze oddanej Tobie,

którą modlitwą wspieram w jej chorobie.

 

Niech stała opieka Twojej opatrzności

zbliża życie moje do świętości.

Amen.

 

Włodek, marzec 2015 r.

Pierwsze Konklawe odbywające się po śmierci papieża Jana Pawła I nie wybrało nowej głowy kościoła, a dokonało to drugie Konklawe, które w dniu 16 października 1878 roku wybrało kardynała Karola Wojtyłę na nowego papieża. Werdykt konklawe ogłoszony został o godz. 16:16.            

Kardynał Karol Wojtyła jako papież przyjął imiona: Jan Paweł II.Oficjalną, inaugurację pontyfikatu stanowiła odprawiona przez Jana Pawła II w dniu

22 października 1978 roku na placu św. Piotra uroczysta msza pontyfikalna.

W procesie kanonizacyjnym prowadzonym przez kościół pierwszym dokonaniem jest wyniesienie osoby na ołtarze jako błogosławionej. W czasie mszy świętej, na której papież obwieszcza uznanie przez kościół osoby błogosławionej, ogłasza też, który dzień w roku poświęcony będzie liturgicznemu wspominaniu osoby wyniesionej na ołtarze.
 

Dniem modlitewnego wspominania wcześniej jako błogosławionego, a od tego - 2014 roku jako świętego Jana Pawła II jest 22 październik – dzień inauguracji Jego pontyfikatu.

W dniu, którego patronem jest św. Jan Paweł II zwróćmy się do Niego modlitwą:


Modlitwa do św. Jana Pawła II

Święty Janie Pawle Drugi
wspominamy dziś Twoje zasługi
dla rozwoju kościoła powszechnego
i wskazywania nam drogi do życia świętego.
Niech Twoje ziemskie nauczanie
w sercach i umysłach naszych pozostanie.
Niech Twoje propagowanie miłości bliźniego
upowszechnia się wśród ludzi świata całego,
aby omijała nas wszelka trwoga. Amen


Włodek, październik 2014 r.

O Wenecji napisano już wszystko, a każdy kto choć raz postawił stopę na jej ziemi przetarł szlaki głównych atrakcji. Jednak Wenecja to nie tylko gondolierzy, karnawał, Canale Grande, Piazza San Marco i jeszcze kilka niepowtarzalnych cudów świata, które mamy okazję „zwiedzić” w trybie ekspresowym podczas 8-godzinnego postoju w drodze na południe Włoch. Szczęśliwi ci, którzy dysponują kilkoma dniami na zgłębienie tematu.
 

Oprócz centralnej części miasta, do laguny należą też 3 urocze wysepki, które pokazują odmienny charakter dostojnej Wenecji. Absolutnie nie namawiam do porzucenia głównych punktów programów proponowanych przez wszystkie biura turystyczne świata, ale odwiedzając drugi czy trzeci raz to miejsce warto wziąć pod uwagę alternatywne zwiedzenie Wenecji.

Czytaj dalej>>

Już dziesiąta rocznica mija

kiedy miejsce miała chwila,

 gdy przy łożu papieża konającego

skupiła się ludność świata całego,    

a na transparentach widniało to:

Santo Subito.

 

Dzisiaj, gdy świętość Twoją czcimy

o orędownictwo u Boga Cię prosimy,

 aby Stwórca z wielkiej do nas miłości

przysparzał nam życiowych radości.

 

Niech prośbami, które kierujemy do Boga

za Twoim pośrednictwem Janie Pawle Drugi

wytyczona będzie życia naszego droga

do wypełniania misji świętej posługi.

 

Jak na ziemi byłeś łącznikiem ludzi i Majestatu Bożego

tak teraz w niebie wypraszaj dla nas łaski Wszechmogącego. 

 

02.04.2005 r. godz. 21:37 – data śmierci św. Jana Pawła II

 

Włodek, marzec 2015

Czytaj także: 10 lat temu Jan Paweł II wrócił do Domu Ojca

oraz Wspomnienia Polaków we Włoszech, którzy osobiście poznali Jana Pawła II

W bieżącym 2014 roku świętowaliśmy dwa najbardziej znaczące wydarzenia z czasu drugiej wojny światowej w historii Polski. 18-go maja uroczyście czciliśmy po raz 70-ty  pamięć bohaterów bitwy o Monte Cassino. 1-go sierpnia cała Polska po raz 70-ty oddała hołd walczącym w Powstaniu Warszawskim.

Walczących o Monte Cassino i w Powstaniu Warszawskim łączył wspólny sen – marzenie – Polska niepodległa. Mimo heroizmu walki i ofiary krwi koniec wojny sprawił, że Polska odzyskała wolność, ale nie niepodległość. Różnica w działaniach walczących o Monte Cassino i Powstaniu Warszawskim polegała na zakresie prowadzonej walki.
 

Walczący o Monte Cassino swoim bohaterstwem i ofiarą krwi dążyli do otwarcia drogi z południa na Rzym i dalej na północ z nadzieją, że uczestniczyć będą w wyzwalaniu ojczyzny.

Powstańcy Warszawscy dowodzeni przez władze państwa podziemnego chcieli wyprzeć okupanta ze stolicy i ustanowić władze niepodległej Rzeczpospolitej.

Już w dniu wybuchu Powstania, 1-go sierpnia wieczorem Hitler wydał rozkaz zrównania Warszawy z ziemią i wymordowania jej mieszkańców. Okupant rozpoczął natychmiast systematyczne  i metodyczne niszczenie stolicy. Stare Miasto zostało zrujnowane w prawie 100%. W pierwszych dniach powstania, hitlerowcy spalili Mariensztata – malowniczą przylegającą do Starego Miasta dzielnicę. 4-go września czołgi okupanta rozjechały płyty Grobu Nieznanego Żołnierza.

16-go września spłonęła katedra św. Jana Chrzciciela. Kapelan Powstania Warszawskiego ks. Wacław Karłowicz wraz z dwoma sanitariuszkami wynieśli ze zgliszcz krzyż Jezusa Konającego – krucyfiks będący bezcennym obiektem kultu i najwspanialszym zabytkiem rzeźby późnośredniowiecznej.

Jednym z głównych zadań, które obok walki zbrojnej postawiło sobie państwo podziemne było ratowanie polskich skarbów narodowych. Na Starym Mieście zbierali dzieła sztuki ze zrujnowanych świątyń i kamienic: Ewa Faryszwska, młody kustosz Muzeum Narodowego – Zygmunt Miechowski i Leszek Świderski. Odzyskane dzieła ukrywali w podziemiach kamienicy Baryczków  przy rynku Starego Miasta.
Mimo troski państwa podziemnego o ratowanie polskich dóbr kultury nie udało się ocalić wielu z nich. Zniszczone zostały przez okupanta: Archiwum Główne, Archiwum Akt Dawnych i Archiwum Skarbowe. Wiele bezcennych dzieł zostało przez okupanta zrabowanych i z Polski wywiezionych.

Sny o Polsce Niepodległej bohaterów z Monte Cassino i Powstania Warszawskiego spełniły się dopiero po 45-ciu latach i dlatego ich dokonania zasługują na trwałą pamięć, szacunek i uznanie potomnych.  

Jan Morski