Prezentacja książki Teresy Bobrowskiej „Come le gru” - Nasz Swiat
19
So, sierpień

Okiem Polki z Sycylii

"Come le gru" to unikalna opowieść, źródło dokumentujące fakty, podczas przymusowej wędrówki po świecie, nie tylko widziane oczami pani Teresy, ale przeżyte w okresie i po II Wojnie Światowej.

 

Podczas prezentacji obecna była autorka, pani Teresa Bobrowska oraz m.in. nasi rodacy ze stowarzyszeń: Dagome i Amici dell’Europa z siedzibą w Katanii.

Na zdjęciu: Teresa Bobrowska, autorka książki Come le gru
Foto: Bożena Zofia Kachel


28 lipca 2015 roku w sali Centro Pio La Torre przy Placu Santa Lucia w Syrakuzach miało miejsce spotkanie poświęcone prezentacji książki Teresy Bobrowskiej pt. „Come le gru” (Dalla Polonia in viaggio per la vita).


Na zdjęciu od lewej: Mauro Buscemi, Barbara Sidoti, Daniela La Runa i Grażyna Czogała
Foto: Bożena Zofia Kachel

Książka Come le gru została wydana we Włoszech przez wydawnictwo „People&Humanities”, Palermo – Sicilia, w lipcu 2015 r. Po wstępnym słowie wnuków pani Teresy Bobrowskiej, Alessandro i Eliany Ferro, Dyrektor Wydawnictwa, pan Mauro Buscemi, jako pierwszy przedstawił Come le gru i jej walory. Natomiast o tle historycznym książki opowiedziała pani Grażyna Czogała, członkini Stowarzyszenia polsko-włoskiego Amici dell’Europa. Po czym głos zabrały: pani Barbara Sidoti i pani Daniela La Runa oraz sama autorka.


Na zdjęciu: Zgromadzona publiczność
Foto: Bożena Zofia Kachel

Come le gru to unikalna opowieść, źródło dokumentujące fakty, podczas przymusowej wędrówki po świecie, nie tylko widziane oczami pani Teresy, ale przeżyte w okresie i po II Wojnie Światowej. Udokumentowane w tej publikacji przeżycia autorki przedstawiają prawdziwą historię wielu rodzin narodu polskiego – skrywaną przez wiele lat – godną przekazania obecnym i następnym pokoleniom.



Na zdjęciu: Teresa Bobrowska z niektórymi Polkami
Foto: Z archiwum Bożeny Zofii Kachel


Napisanie tej opowieści zawdzięcza się wnukom pani Teresy, Alessandro i Elianie Ferro. Nakłonili babcię, bo chcieli poznać historię jej pochodzenia, o której tak mało opowiadała. Pani Teresa nie ukrywa, że cofanie się w przeszłość i opowiadanie tego, co przyniosło jej cierpienia, było dla niej zawsze bardzo bolesne. Urodziła się w ówczesnej Polsce na Kresach w 1927 r., a 10 lutego 1940 r. jej życie zamieniło się w długą, bezpowrotną wędrówkę. Rodzina Bobrowskich została deportowana i wraz z innymi polskimi rodzinami wywieziona na północ ZSRR-u przez Tojmę do Jużnej. Po amnestii w 1941 r. wędrówka pani Teresy przybrała kierunek południowo-wschodni i południowy, tj. Uzbekistan, potem przez Morze Kaspijskie dotarła do Iranu (Pahlavi), następnie do Karachi w Pakistanie i ostatecznie do Tanganiki (dziś Tanzanii) w Afryce „Polskiego Osiedla Tengeru” (przed Wielkanocą 1943 r.).


Na zdjęciu: Polskie Osiedle Tengeru
Foto: Z archiwum Teresy Bobrowskiej
 
Podczas tułaczki autorka książki straciła większość członków rodziny i została rozdzielona od matki, którą spotkała dopiero po 24 latach w 1967 r. W tym samym roku przeżyła nową tragedię, śmierć męża. Dziś, 88-letnia, pani Teresa Bobrowska mieszka w Syrakuzach.

Z powodzeniem można potraktować tę książkę, jako lekturę, która przenosi nas w odległe czasy, zakątki i kultury, będąc prawdziwym źródłem historii.

Pomimo upalnego popołudnia spotkanie cieszyło się wielkim zainteresowaniem.

Bożena Zofia Kachel
Stowarzyszenie Kulturalne „Dagome” w Katanii