Colf i badanti: Rozliczać się czy nie? - Nasz Swiat
15
N, grudzień

Colf i badanti

Pracownicy zatrudnieni w charakterze pomocy domowych muszą składać roczne zeznanie podatkowe w momencie, gdy ich dochody roczne przekroczą kwotę wolną od podatku, czyli 8000 euro (osoby zarabiające mniej nie muszą rozliczać się z fiskusem).

Do 31 maja osoby, których pracodawcy nie pełnią funkcji płatnika podatku (sostituto d’imposta) mogą po raz pierwszy od tego roku rozliczyć się z włoskim fiskusem, korzystając z formularza 730. Dzięki temu, nie będzie trzeba czekać wiele lat na zwrot nadpłaconego podatku.

Pracownicy, którzy nie zdążą się rozliczyć do końca maja, używając z formularza 730, będą mogły skorzystać, podobnie jak w latach poprzednich, z formularza Unico (do 30 czerwca).

W związku z tym, że pracodawcy zatrudnijący colf, badanti, czy baby sitter nie są płatnikami podatku, nie mogą oni wystawić rocznego zaświadczenia o zarobkach, tzw. CUD. Mogą oni wystawić zastępcze zaświadczenie o zarobkach, czyli tzw. la dichiarazione sostitutiva del CUD, która jest niczym innym jak zestawieniem wszystkich płac i składek na ubezpieczenie społeczne wpłaconych do INPS w danym roku.

W celu złóżenia rocznej deklaracji podatkowej pracownik może skorzystać z pomocy księgowego (commercialista) lub CAF (Centro Assistenza Fiscale), którym oprócz zastępczego zaświadczenia o zarobkach (dichiarazione sostitutiva del CUD) należy przedstawić codice fiscale. Warto pamiętać, że jeśli w poprzednim roku podatkowym ponieśliśmy ewentualne koszty związane z leczeniem (paragony z apteki, rachunki za specjalistyczne wizyty lekarskie, itd) będziemy je mogli odliczyć od podatku. Dlatego też musimy je przedstawić w momencie składania deklaracji rocznej. Od podatku możemy odliczyć także wydatki związane z kredytem mieszkaniowym, koszty związane z remontem mieszkania, itd.

Warto pamiętać, że we Włoszech każdy pracownik, którego dochody roczne przekraczają kwotę wolną od podatku (mniej więcej 8000 euro) musi rozliczyć się z fiskusem. W przypadku niedopłenienia ww. obowiązku, podatnikowi może zostać zaaplikowana kara administracyjna, której wysokość zależy od dni opóźnienia, np. jeżeli złożymy roczną deklarację roczną z ponad 90-dniowym opóźnieniem od dnia upłynięcia ustalonego terminu, kara wynosi od 120 do 240% wysokości należnego podatku, i nie może być niższa niż 258 euro. W przypadku, gdy złożymy deklarację podatkową przed upływem 90 dni, podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi, która wynosi 25 euro (d.lgs. 471/1997).

opr. na podst. www.colfebadantionline.it