Poradniki - Nasz Swiat
19
Cz, październik

Jak co roku, od 1 stycznia 2013, wzrosło minimalne wynagrodzenie pracowników zatrudnionych w charakterze colf, badanti i baby sitter.
Warto przypomnieć, że kontrakt dzieli pracowników na 8 kategorii, w zależności od obowiązków wykonywanych w miejscu zatrudnienia. Pierwszą grupą są tak zwani pracownicy wykonujący nieokreślony rodzaj pracy. Można ich określić mianem „pracowników stawiających pierwsze kroki” w tym zawodzie. Ostatnią kategorią natomiast są pracownicy dobrze wykwalifikowani, którzy mogą opiekować się np. osobami niepełnosprawnymi, potrzebującymi stałej opieki.

Zobacz, ile powinieneś zarabiać w roku bieżącym

Kategoria

TABELA A

Pracownicy mieszkający
z pracodawcą

Wynagrodzenie miesięczne

Dodatek

A

606,79 

 

AS

717,12

 

B

772,28

 

BS

827,44

 

C

882,62

 

CS

937,78 

 

D

1.103,26

163,14

DS

1.158,42

163,14

Kategoria

TABELA B

Pracownicy, studenci, osoby pracujące 30 godz./tyg. (art. 15 2°c.)

Wynagrodzenie miesięczne

A

 

AS

 

B

551,63

BS

579,21

C

636,88

CS

 

D

 

DS

 

Kategoria

TABELA C

Pracownicy nie mieszkający z pracodawcą

Wynagrodzenie godzinne

A

4,41

AS

5,20

B

5,52

BS

5,85

C

6,18

CS

6,49

D

7,50

DS

7,83

Kategoria

TABELA D

Opieka nocna

(wynagrodzenie miesięczne)

 

Osoby samodzielne

Osoby niesamodzielne

BS

951,56

 

CS

 

1.078,44

DS

 

1.332,20

Kategoria

TABELA E

Obecność nocna

Wynagrodzenie miesięczne

1 kategoria

637,14 

TABELA F

Dodatek

Wysokość dodatku za tzw. wikt i opierunek

Obiad i/lub kolacja

 

Mieszkanie

Razem

1,81

 

1,61

5,31


Nie wszyscy pracownicy zatrudnieni jako colf, badanti czy baby sitter wiedzą dokładnie, do jakiej kategorii należą. W każdej umowie o pracę musi zostać wpisana kategoria, do której przyszły pracownik będzie należał.

Kategoria A: pracownicy wykonujący nieokreślony rodzaj pracy, nie mogący pracować jako opiekunowie osób np. starszych. Do tej kategorii wchodzą wszyscy pracownicy wykonujący pracę ręczną i wymagającą wysiłku. Są to pracownicy nie posiadający doświadczenia zawodowego lub z maksimum 12 miesięcznym doświadczeniem (np. sprzątaczka, pomoc w kuchni, pracownik pralni, stajenny, osoba opiekująca się zwierzętami domowymi). Osoby te muszą wykonywać swoje obowiązku pod okiem pracodawcy.

Kategoria A Super: osoby pracujące jako np. dama do towarzystwa, nie wykonująca innych obowiązków; baby sitter wykonująca swoją pracę okazjonalnie i/lub opiekująca się dziećmi np. podczas nieobecności rodziców.

Kategoria B: pracownicy posiadający doświadczenie zawodowe, wykonujące określone obowiązki, wymagające doświadczenia, nie tylko teoretycznego (np. pracownik wszechstronnie wykształcony, kelner, strażnik, kierowca).

Kategoria B Super: opiekun osób samodzielnych (osoby starsze lub dzieci), który oprócz opieki wykonuje prace związane np. z gotowaniem i utrzymaniem porządku w domu.

Kategoria C: pracownicy wykonujący swoje obowiązki w całkowitej swobodzie i są za nią odpowiedzialni, posiadający odpowiednie kwalifikacje zawodowe, zarówno teoretyczne jak i techniczne (np. kucharz).

Kategoria C Super: opiekun osób niepełnosprawnych, nie posiadający odpowiedniego przygotowania (badante), który oprócz opieki, wykonuje prace związane np. prowadzeniem domu.

Kategoria D: pracownicy wykwalifikowani, którzy wykonują swoje obowiązki nadane przez pracodawcę w pełnej swobodzie i odpowiedzialności (np. wychowawcy, guwernantka,
majordom, szef kuchni).

Kategoria D Super: wykwalifikowany opiekun osób niepełnosprawnych, posiadający odpowiednie wykształcenie uznane przez państwo lub instytucje państwowe (np. pielęgniarki, opiekun geriatra); zarządca domu.

Ile godzin tygodniowo powinna pracować osoba zatrudniona w pełnym wymiarze godzin?
Pracownicy mieszkający z pracodawcą zatrudnieni zostają na 54 godziny tygodniowo (czyli maksymalnie 10 godzin dziennie).
Jeżeli pracownik nie mieszka z pracodawcą, musi przepracować tygodniowo 40 godzin (maksymalnie 8 godzin dziennie).
Specjalne traktowanie przysługuje pracownikom mieszkającym wspólnie z pracodawcą - kategoria C, B, B Super oraz studentom pomiędzy 16 a 40 rokiem życia, uczęszczającym do szkół lub na uczelnie, po ukończeniu, których otrzymuje się tytuł uznawany przez organy państwowe i którzy przepracowują maksymalnie 30 godzin tygodniowo.

na podst. www.stranieriinitalia.it
opr. Anna Malczewska

INPS zrewaloryzował wysokość składek na ubezpieczenie dla colf, badanti, babby sitter oraz innych pracowników zatrudnionych we włoskich domach. Od bieżącego roku zatrudnienie pomocy domowej na czas określony kosztuje pracodawców więcej.

Wysokość składki uzależniona jest od wynagrodzenia danego pracownika oraz jego godzin pracy.

Pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony (do 24 godzin tygodniowo):
- wynagrodzenie godzinne do 7,77€: wysokość składki wynosi 1,37€ z CUAF (z czego 0,35€ wpłaca pracownik) i 1,38€ bez CUAF;

- wynagrodzenie godzinne powyżej 7,77€ i do 9,47€: 1,55€ bez CUAF (z czego 0,39€ wpłaca pracownik) i 1,56€ bez CUAF;

- wynagrodzenie godzinne powyżej 9,47€: 1,89€ z CUAF (z czego 0,47€ wpłaca pracownik) i 1,90€ bez CUAF.

W przypadku, gdy pracownik pracuje więcej niż 24 godzin tygodniowo u tego samego pracodawcy, wysokość składki godzinnej wynosi 1,00€ z CUAF (z czego 0,25€ wpłaca pracownik) i 0,25€ bez CUAF.

Pracownicy zatrudnieni na czas określony:

- wynagrodzenie godzinne do 7,77€: wysokość składki wynosi 1,47€ z CUAF (z czego 0,35€ wpłaca pracownik) i 1,48€ bez CUAF;

- wynagrodzenie godzinne powyżej 7,77€ i do 9,47€: 1,66€ bez CUAF (z czego 0,39€ wpłaca pracownik) i 1,67€ bez CUAF;

- wynagrodzenie godzinne powyżej 9,47€: 2,02€ z CUAF (z czego 0,47€ wpłaca pracownik) i 2,03€ bez
 

W przypadku, gdy pracownik pracuje więcej niż 24 godzin tygodniowo u tego samego pracodawcy, wysokość składki godzinnej wynosi 1,07€ z CUAF (z czego 0,25€ wpłaca pracownik) i 0,25€ bez CUAF.

Stranieri in Italia

Pracownicy mieszkający z pracodawcą zatrudnieni zostają na 54 godziny tygodniowo (czyli maksymalnie 10 godzin dziennie).

Jeżeli pracownik nie mieszka z pracodawcą, musi przepracować tygodniowo 40 godzin (maksymalnie 8 godzin dziennie).

Specjalne traktowanie przysługuje pracownikom mieszkającym wspólnie z pracodawcą - kategoria C, B, B Super oraz studentom pomiędzy 16 a 40 rokiem życia, uczęszczającym do szkół lub na uczelnie, po ukończeniu, których otrzymuje się tytuł uznawany przez organy państwowe i którzy przepracowują maksymalnie 30 godzin tygodniowo.

Stranieri in Italia

Opiekunki i pomoce domowe mają prawo do urlopu, z tymże okres urlopowy musi odpowiadać potrzebom pracownika.

Cudzoziemcy pracujący jako pomoce domowe i opiekunowie, jeśli nie wykorzystują urlopu w ciągu roku, pod warunkiem uzyskania zgody pracodawcy, mogą „zbierać” dni urlopowe przez 2 lata, aby uzyskać dłuższy wypoczynek w momencie, kiedy zdecydują się na wakacje w kraju pochodzenia.

Minimum 8 dni urlopu przysługuje osobom pracującym „na godziny”. 15 dni urlopu, jeśli pracowały do 5 lat, 20 dla osób, które pracują ponad 5 lat. 26 dni urlopu przysługuje pomocom domowym i opiekunkom zatrudnionym na cały etat lub mieszkającym z pracodawcą.


Jeżeli pracownik zatrudniony jest od mniej niż roku, za każdy przepracowany miesiąc przysługuje mu 2,16 dnia urlopu.

Stranieri in Italia

Konstytucja włoska zapewnia każdemu prawo do ochrony prawnej, bez rozróżnień ze względu na rasę, płeć i obywatelstwo, czyli jest ona aplikowana także w stosunku do cudzoziemców, zarówno tych, którzy przebywają tutaj legalnie, jaki i nielegalnych. Każda osoba, aby móc się bronić np. w procesie sądowym, ma prawo do adwokata przez siebie wybranego lub tzw. adwokata mianowanego bezpośrednio przez Sąd.

W obu przypadkach osoba zobowiązana jest do zapłaty za otrzymaną pomoc prawnika, ale w niektórych przypadkach, jeśli nie posiada się wystarczających dochodów, pomoc adwokata opłacana jest bezpośrednio przez Państwo (patrocinio a spese dello Stato).

Kto ma prawo?
Aby zakwalifikować do tego rodzaju pomocy, roczny dochód wnioskodawcy nie może przekroczyć 10.628,16 euro.
Jeżeli mieszka on z małżonkiem lub rodziną, do możliwości skorzystania z pomocy, należy zsumować dochody wszystkich członków rodziny, ale na każdego członka rodziny należy dodać kwotę 1.032,91 euro. Jeżeli po zliczeniu wszystkich dochodów rocznych zostanie przekroczona suma 10.628,16 euro, osoba ta nie będzie miała prawa do tego rodzaju pomocy.

Wykluczenie z pomocy prawnej w sprawach karnych:
- w postępowaniu karnym za przestępstwa uchylania się od płacenia podatków;
- jeżeli jest reprezentowany przez więcej niż jednego prawnika;
- dla skazanych za przestępstwa związane z mafią oraz z przemytem tytoniu i handlem narkotykami.

W jaki sposób należy złożyć wniosek?
Wniosek musi zostać złożony osobiście przez interesanta w Sądzie. Do wniosku należy dołączyć kserokopię ważnego dokumentu, potwierdzającego tożsamość. Wniosek może zostać także złożony przez wybranego obrońcę lub adwokata z urzędu.
Wniosek, podpisany przez interesanta, składa się na zwykłym papierze i musi on zawierać:
- wniosek o dopuszczenie do pomocy;
- dokładne dane osobowe, numer codice fiscale interesanta i członków jego rodziny;
- deklarację dochodów uzyskanych w roku poprzedzającym złożenie wniosku (autocertificazione);
- zaświadczenie (dla dochodów zagranicznych) od właściwych władz konsularnych, który poświadczy prawdę, zawartą w zaświadczeniu;
- zobowiązanie do ewentualnego poinformowania w zmianach dotyczących dochodów dla celów otrzymania pomocy.
UWAGA: nawet cudzoziemcy, przebywające na terenie Włoch nieregularnie, lub których pozwolenie pobytu jest już nieważne, odwołane lub cudzoziemcy, którzy wjechali do Italli nielegalnie, są uprawnieni do ubiegania się o pomoc prawną, nawet jeśli nie posiadają codice fiscale!

Także osoba przebywająca w zakładzie karnym może złożyć wniosek do dyrektora Instytutu, który przekaże go do Sądu.
W ciągu 10 dni od dnia złożenia wniosku o bezpłatną pomoc prawną, Sąd dokonuje weryfikacji i decyduje o przyjęciu lub odrzuceniu go, informując adwokata, który złożył wniosek lub bezpośrednio zainteresowanego.

Osoby, które otrzymają prawo do skorzystania z tego typu pomocy, mogą zostać skontrolowane przez Guardia di Finanza, która może zbadać dane w bankach lub firmach udzielających pożyczek.
Nieprawidłowa interpretacja lub pominięcie oraz brak dostarczenia jakichkolwiek zaświadczeń o zwiększeniu dochodu podlega karze pozbawienia wolności i grzywnej od 309,87 do 1549,37 euro, oprócz zwrócenia kosztów wypłaconych przez państwo.

Avv. Mascia Salvatore
tłum. Anna Malczewska

Przed podpisaniem umowy o pracę, pamiętaj o uzgodnieniu wszystkich szczegółów z przyszłym pracodawcą.

Wikt i opierunek, czyli vitto e alloggio

Pracownikowi, który mieszka wraz ze swoim pracodawcą przysługują tzw. diety. Wysokość diet ustalana jest każdego roku. Aby dowiedzieć się ile pieniędzy ci przysługuje, zajrzyj na stronę INPS-u www.inps.it lub na stronę Ministerstwa Pracy www.welfare.gov.it. Każdemu pracownikowi mieszkającemu wraz z pracodawcą przysługuje tzw. dzienna dieta, która wyliczana jest corocznie przez INPS.

Godziny pracy
Dla osób, które zarazem pracują jak i mieszkają u pracodawcy, godziny pracy ustalane są bezpośrednio przez pracodawcę. Natomiast dla pracowników, którzy zatrudnieni są na pół etatu (minimum 4 godziny dziennie) lub pracują na tzw. godziny, godziny pracy ustalane są pomiędzy pracownikiem a pracodawcą.

W Kontrakcie Narodowym zostały przewidziane maksymalne limity godzinowe:

- dla pracowników mieszkających z pracodawcą przewidziano maksymalnie 10 godzin dziennie (i maksymalnie 54 godziny tygodniowo). Musisz pamiętać, że pracując do 10 godzin dziennie masz prawo do przerw w pracy;
- dla pracowników nie mieszkających z pracodawcą przewidziano 8-godzinny dzień pracy (i maksymalnie 40 godzin tygodniowo, rozłożonych na 5, 6 dni). Także i w tym przypadku pracownicy tacy mają prawo do korzystania z przerw.

Pracownicy tzw. conviventi, czyli mieszkający z pracodawcą, przyporządkowani do kategorii C, B i B Super oraz studenci szkół średnich, wyższych i centrów kształcenia zawodowego  pomiędzy 16 a 40 rokiem życia mogą pracować maksymalnie 30 godzin tygodniowo.
Godziny pracy muszą zostać wyliczone pomiędzy godziną 6:00 a 14:00 lub między 14:00 i 22:00 lub maksymalnie do 10 godzin dziennie, ale tylko w przypadku, gdy pracownik przepracowuje w tych godzinach maksymalnie 3 dni w tygodniu.

Szukam informacji na temat okresu wypowiedzenia przy rozwiązaniu umowy o pracę. Ile dni wcześniej powinnam powiadomić mojego pracodawcę? Czy powinnam zgłosić ten fakt w INPS-ie?

Stosunek pracy może zostać rozwiązany z różnych powodów: złożenia przez pracownika dymisji; zwolnienia pracownika przez pracodawcę; rozwiązanie stosunku pracy za obopólną zgodą; wygaśnięcie umowy o pracę (w przypadku umów na czas określony).

Warto pamiętać, że nie istnieje obowiązek uzasadnienia decyzji o wypowiedzeniu umowy o pracę, ale należy przestrzegać  okresu wypowiedzenia, który uzależniony jest od stażu pracy u danego pracodawcy. Każda ze stron może regulować między sobą okres wypowiedzenia, ale w żadnym wypadku nie może on być krótszy od ustalonego przez prawo.

W przypadku zwolnienia, pracodawca musi przestrzegać okresu wypowiedzenia, który zależny jest od okresu czasu pracy:
1)    Pracownicy zatrudnieni na 24 godziny tygodniowo mają prawo do okresu wypowiedzenia:
a) (do 5 lat stażu pracy) – 15 dni kalendarzowych;
b) (powyżej 5 lat staży pracy) - 30 dni kalendarzowych.

2) Pracownicy zatrudnieni na mniej niż 25 godzin tygodniowo mają prawo do okresu wypowiedzenia:
a) (do 2 lat stażu pracy) – 8 dni kalendarzowych;
b) (powyżej 2 lat stażu pracy) - 15 dni kalendarzowych.

Po upływie okresu wypowiedzenia pracownik musi opuścić miejsce zamieszkania (w przypadku, gdy mieszka z pracodawcą, lub pracodawca udostępnił pracownikowi inne mieszkanie).

W przypadku wypowiedzenia ze strony pracownika okres wypowiedzenia zredukowany zostaje o 50%.

Obowiązkowe powiadomienie
Zawiadomienie o zmianie lub rozwiązaniu pracy należy złożyć w ciągu pięciu dni od INPS. Powiadomienie o fakcie może zostać złożone wyłącznie online. W związku z tym, na stronie www.inps.it można znaleźć szereg wyjaśnień i okólników dotyczących wypowiedzenia.
Aby móc złożyć ww. powiadomienie online, należy zarejestrować się na stronie INPS. Po rejestracji otrzymamy specjalny kod PIN, który pozwoli nam na złożenie zawiadomienia o zmianach. W tej sprawie można także skontaktować się z Contact Center  INPS, pod numerem telefonu 803164.
O rozwiązaniu stosunku pracy na stronie INPS, automatycznie zostaną poinformowane o fakcie Ministerstwa Pracy, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz INAIL oraz biuro Samorządu Terytorialnego prefektury.

Odprawa
Każdy pracownik, zarówno zwolniony jak i składający wypowiedzenie ma prawo do otrzymania TFR, czyli odprawy.

Avv. Andrea Rossi