Poradniki - Nasz Swiat
13
Śr, grudzień

Zgodnie z art. 201 włoskiego kodeksu drogowego, jeżeli protokół wykroczenia drogowego nie może zostać natychmiast po złamaniu przepisów przedstawiony sprawcy, to musi zostać on o nim powiadomiony drogą urzędową w ciągu 60 dni od dnia, w którym zostało dokonane wykroczenie, jeżeli przebywa na terenie Włoch, i w ciągu 360 dni jeżeli jego stałe miejsce zamieszkania jest poza granicami Włoch. Po przekroczeniu wymaganej ilości dni można odwołać się do odpowiednich organów o unieważnienie sankcji.

Organami kompetentnymi do rozstrzygania odwołań dotyczących mandatów są Sędzia Pokoju (Giudice di Pace) oraz Prefekt (Prefetto), do których można się odwołać w ciągu 60 dni od urzędowego powiadomienia o dokonanym wykroczeniu (art. 203 i 204 bis włoskiego kodeksu drogowego).

Poważną przeszkodą w przeprowadzeniu egzekucji na terenie innego państwa, w tym przypadku Polski jest bariera biurokratyczna, włoski tytuł egzekucyjny, aby uzyskać operatywność w Polsce musi przejść przez procedurę sądową, co dla zagranicznego inkasenta może stanowić niemały problem, a co najważniejsze zwiększa koszty ryzykownej procedury, można to ująć w sposób bardzo prosty “gra robi się niewarta świeczki”, ale jak już wcześniej wspomniałam nikt nie może zagwarantować intencji inkasenta, czy jego zleceniodawcy.

Należy pamiętać, że nieuregulowanie należności może spowodować przy jakiejkolwiek kontroli policji na terenie Włoch zmuszenie do natychmiastowej zapłaty lub zajęcie przez policję pojazdu.

Organy legislacyjne Unii Europejskiej zdały sobie perfekcyjnie sprawę z wagi problemu i pracują nad zunifikowaniem systemu płatności sankcji za wykroczenia drogowe. Oznacza to, że najprawdopodobniej w niedługim czasie będziemy mieć rozwiązania regulaminowe na skalę europejską, które będą musiały zostać ratyfikowane i wprowadzone w życie w państwach członkowskich w ciągu dwóch lat od ich uchwalenia.

mgr pr. Agnieszka Janusz

Jestem Polką, znalazłam rodzinę, która chce mnie zatrudnić jako pomoc domową. To moja pierwsza praca we Włoszech. Jak mogę zalegalizować swój pobyt w Italii? Jak wygląda praktyka związana z zatrudnieniem?

Krok pierwszy: Legalizacja pobytu
Obywatel UE zamierzający pozostać we Włoszech przez dłużej niż trzy miesiące, muszą zalegalizować swój pobyt się w urzędzie gminy/miasta, w którym pragną zamieszkać.

W tym celu należy dokonać rejestracji (wł. iscrizione anagrafica) w urzędzie gminy. Do zarejestrowania potrzebne będą następujące dokumenty:
- paszport lub inny dokument tożsamości ważny zagranicą
- codice fiscale wydawane przez Agenzia delle Entrate
- w Pani przypadku , jako pracownicy etatowej -  dokumenty stwierdzające podjęcie przez Panią pracy, a więc “denuncia di assunzione” i  “lettera di assunzione”.

Ponadto musi Pani wskazać miejsce zakwaterowania. Potrzebna będzie deklaracja właściciela mieszkania poświadczająca, że jest Pani jego gościem lub lokatorem (dokument nosi nazwę “cessione di fabbricato”).

Po dokonaniu rejestracji (iscrizione anagrafica) i dokonaniu przez odpowiednie organy  weryfikacji stwierdzającej prawdziwość deklarowanych informacji odnoście zatrudnienia i zamieszkania otrzyma Pani deklaracja pobytu (attestazione di soggiorno). Dokument ten  będzie zawierał Pani dane osobowe i adres zamieszkania i stanowił jednocześnie  potwierdzenie legalizacji przez Panią pobytu we Włoszech. Zaświadczenie to jest swego rodzaju kartą pobytową.

Warto podkreślić, że „attestazione di soggiorno” może zachować swoja ważność nawet po wygaśnięciu umowy o pracę.

Krok drugi: Zatrudnienie
Warunki zatrudnienia obywateli Unii Europejskiej w charakterze pomocy domowej są takie same jak dla obywateli Włoch.

Pracodawca musi zgłosić do INPS-u (włoski zakład ubezpieczeń społecznych) fakt podjęcia stosunku pracy, w ciągu 24 godzin poprzedzających zatrudnienie (nawet jeśli będzie to dzień świąteczny).

Zgłoszenie to jest obowiązkowe. Pracodawca może go dokonać poprzez interenet (wypełniając odpowiedni formularz on line) na stonie internetowej INPS-u (w sekcji “servizi per i lavoratori domestici”) lub osoboście w biurze INPS-u.

Przed podjęciem pracy najlepiej jest zawrzeć na piśmie ustalone warunki zatrudnienia.

W liście o zatrudnieniu  (lettera di assunzione) należy wskazać datę podjęcia  pracy i ewentualnie termin ważności umowy (w przypadku umowy na czas określony), miejsce pracy, kategorię pracowniczą oraz ewentualny stopień awansu zawodowego.

W Pani przypadku, skoro po raz pierwszy podejmuje Pani pracę we Włoszech, domyślam się, że nie ma Pani jeszcze żadnego stopnia awansu zawodowego, toteż  zakwalifikowana zostanie Pani jako pracownik na poziomie A (livello A), kwalifikacje (qualifica):  pomoc domowa (collaboratore domestico), obowiązki pracownicze (mansioni): pomoc w pracach domowych (domestico).
Jeśli chodzi o czas pracy należy wskazać tygodniowy wymiar pracy (ore totali settimanali), a także ustaloną liczbę godzin pracy na każdy dzień (ore per singolo giorno), wysokość stawki z godzinę (paga oraria) i ewentualne informacje o otrzymywaniu wiktu i zakwaterowania (vitto e alloggio), o ile zamieszka Pani z pracodawcami.

W przypadku, kiedy zamieszka Pani w domu pracodawcy należy wskazać konkretnie jaką cześć mieszkania otrzymuje Pani do dyspozycji i do przechowywania rzeczy osobistych (pokój? inne pomieszczenia?)

Warto też spisać warunki korzystania z urlopu wypoczynkowego. Jeśli pracodawca ma szczególne wymagania odnoście urlopu, warto zaznaczyć okres, w którym zamierza go spędzić i o ile planuje podróż lub pobyt w miejscowości wypoczynkowej należy zaznaczyć, że będzie Pani wspólnie z nim podróżowała.

Stranieri in Italia

Obywatel polski, który uzyskał wpis do rejestru osób zameldowanych, tj. otrzymał attestazione di soggiorno wydane przez terytorialne Biuro Ewidencji Ludności (Ufficio Anagrafe), może również zalegalizować pobyt najbliższych członków swojej rodziny. Zgodnie z przepisami prawa najbliższymi członkami rodziny są: małżonek i dzieci do 21 roku życia lub starsze, o ile pozostają na utrzymaniu rodziców, a także rodzice i teściowie.

Należy jednak pamiętać, że obywatel pragnący zarejestrować członków swojej rodziny musi posiadać określone ustawowo zasoby materialne pozwalające na ich utrzymanie we Włoszech.

Poniżej przedstawiamy minimalne środki finansowe (stawka określona przez INPS na 2012 rok), które należy udokumentować, aby zalegalizować pobyt rodziny:
• 5.061,68 euro - Wnioskodawca + 1 członek rodziny
• 10.123,36 euro - Wnioskodawca + 2 lub 3 członków rodziny
• 15.185,04 euro - Wnioskodawca + 4 i więcej członków rodziny

Warto wiedzieć:
Przy wpisie do rejestru osób zameldowanych nie ma znaczenia narodowość członków rodziny, zatem obywatel Polski może zalegalizować pobyt we Włoszech członków rodziny, nawet jeśli nie posiadają oni obywatelstwa UE.

M.S. i D.W

Jestem Polką i chciałabym przyjechać do Włoch, by uczęszczać tutaj na studia. Co muszę zrobić?

Obywatele krajów Unii Europejskiej mają prawo do swobodnego przemieszczania się po terytorium Wspólnoty, jednak jeśli chcesz zostać we Włoszech dłużej niż trzy miesiące, musisz zostać wpisana do rejestru osób zameldowanych odpowiednik polskiego USC) w gminie czy dzielnicy, gdzie masz zamiar zamieszkać.

Czytaj także: Codice Fiscale – Numer Identyfikacji Podatkowej

W momencie rejestracji we włoskim USC musisz posiadać przy sobie ważny dokument tożsamości (paszport lub dowód osobisty), codice fiscale, który możesz wyrobić we włoskiej agenzia delle entrate oraz zaświadczenie o zapisaniu się na studia.

Musisz też posiadać wystarczające środki na utrzymanie się tutaj w Italii. Aby wykazać ich posiadanie wystarczy, że podasz numer konta, na którym posiadasz pieniądze na utrzymanie.

Ponadto należy również wykazać posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego na okres jednego roku lub czas trwania kursu, jeżeli mniej niż rok.

Avv. Mariangela Lioy

Nigdy dotąd nie byłam we Włoszech u ginekologa. Posiadam tessera sanitaria.  Czy w ciągu ciąży badania i wizyty są nieodpłatne?

Wizyty ginekologiczne we włoskich placówkach publicznej służby zdrowia są bezpłatne.  Nie obowiązuje rejonizacja dzielnicowa, zatem może Pani wybrać ginekologa, który przyjmuje w najdogodniejszym dla Pani punkcie miasta. To samo dotyczy szpitala – będzie Pani mogła urodzić w tym, który najbardziej Pani odpowiada. Obowiązkowe badania w okresie  są częściowo odpłatne: należy uiścić opłatę regionalną tzw. ticket. Badania te są darmowe dla kobiet, których ciąża jest zagrożona oraz jeśli przysługuje im zwolnienie z opłaty regionalnej (esenzione dal ticket).
M.S. i D.W.

Oboje z żoną jesteśmy Polakami. Od 2 lat mieszkamy legalnie  we Włoszech. Za miesiąc urodzi nam się dziecko. Czy przez sam fakt urodzenia się na terytorium Republiki Włoskiej stanie się jej obywatelem?

Zasady nadawania obywatelstwa włoskiego, podobnie jak polskiego, oparte są przede wszystkim o prawo krwi. Zasadę prawa ziemi stosuje się jedynie pomocniczo.

Zatem obywatelami Włoch są osoby, których przynajmniej jedno z rodziców posiada włoskie obywatelstwo.

Kwestię nadania obywatelstwa włoskiego cudzoziemcowi reguluje ustawa z dnia 5 lutego 1992 roku (Legge 5 Febbraio 1992, N. 91/1992). Na jej mocy obywatelstwo włoskie może być przyznane:
- potomkowi obywatela Włoch, tj. cudzoziemcowi, którego jedno z rodziców (lub też krewny drugiego stopnia w linii prostej np. dziadek) był w chwili urodzenia się dziecka obywatelem włoskimi,
- ze względu na zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem włoskim,
- w wyniku tzw. naturalizacji osobom, które od określonego czasu mieszkają legalnie we Włoszech.

Jeżeli cudzoziemiec urodził się i legalnie przebywał we Włoszech, to na rok na rok przed ukończeniem 18 roku życia może wystąpić o nadanie mu włoskiego obywatelstwa.

Cudzoziemiec, który zawarł zawiązek małżeński z obywatelem włoskim może wystąpić o nadanie mu obywatelstwa po dwóch latach małżeństwa, jeżeli jest rezydentem we Włoszech lub po trzech latach, jeżeli mieszka za granicą.

1. Mam pytanie. Chciałabym zajść w ciąże, ale nie wiem dokładnie, kiedy są najbardziej odpowiednie dni na poczęcie. Wiem, że trzy dni przed i po okresie są dniami niepłodnymi. Jak jest z następnymi dniami?

U kobiet posiadających regularne miesiączki (pojawiające się co 28-30 dni) okres płodny ogranicza się do dwóch dni przed i po jajeczkowaniu. Wynika to z przeżywalności komórek jajeczkowych przez 48 godzin po ich uwolnieniu z pękającego pęcherzyka, zaś plemników przez 72 godziny od stosunku.
Tak więc, aby zajść w ciążę najlepszy jest okres miedzy 11 a 15 dniem cyklu. Dni płodne charakteryzują się zwiększaną wilgotnością pochwy i obecnością śluzowatych upławów. Dodatkową pomocą są ogólnie dostępne systemy biochemiczne pozwalające ustali czas jajeczkowania na podstawie wysokości hormonu luteinizujacego w moczu.

2. Witam.  Kilka tygodni temu zauważyłam grudkę na wargach sromowych, przypominającą żylaka. Nie jestem w ciąży, nigdy nie byłam, z partnerem współżyję od kilku miesięcy. Czytałam, że w czasie ciąży to normalne, ale u mnie? Mam sporą nadwagę - przy 170 cm ważę 110 kg. Czy to może być przyczyna? Jak leczyć żylaki w takim miejscu? Dodam, że grudka nie sprawia mi bólu.

Taka grudka na wargach sromowych to nie koniecznie żylak. Sadzę, iż powinna zwrócić się Pani do ginekologa, by wykluczyć inne zmiany chorobowe takie jak endometrioza lub czerniak sromu, które oczywiście wymagają innego leczenia. W diagnozie różnicowej pomocnym badaniem jest kolposkopia.