Powrót z emigracji: Jak zapisać dzieci do polskiej szkoły? - Nasz Swiat
04
Cz, czerwiec

Ekspert odpowiada

Rodzaj formalności związanych z zapisywaniem dzieci do polskiej szkoły zależy od tego, czy mają one obywatelstwo polskie, czy są cudzoziemcami. W obu przypadkach należy pamiętać o zabraniu ze sobą dokumentów dotyczących edukacji dzieci za granicą.

Pozwolą one potwierdzić spełnienie przez dziecko obowiązku szkolnego oraz uzyskane przez nie oceny. Na tej podstawie dyrektor szkoły będzie mógł przyjąć dziecko do odpowiedniej klasy, a kurator (w przypadku obywateli polskich) – dokonać nostryfikacji (uznania za równorzędne z polskim) świadectwa ukończenia szkoły na danym poziomie.

Każde dziecko przybywające do Polski, bez względu na obywatelstwo, ma prawo do korzystania – na takich samych warunkach jak polskie dzieci – z bezpłatnej opieki i nauki w:

-  przedszkolach publicznych,
-   publicznych szkołach podstawowych i gimnazjach,
-   publicznych szkołach artystycznych oraz
placówkach.

Każdego ucznia przybywającego/powracającego z zagranicy przyjmuje się do szkoły w Polsce na podstawie:

-   świadectwa (zaświadczenia) wydanego przez szkołę za granicą (szkołę w lokalnym systemie nauczania, szkołę europejską lub polską szkołę w Atenach i Moskwie) oraz ew. ostatniego świadectwa wydanego w Polsce oraz
-  sumy lat nauki szkolnej ucznia.

Dla dzieci niebędących obywatelami polskimi oraz obywateli polskich podlegających obowiązkowi szkolnemu, którzy nie znają języka polskiego lub znają go słabo, gmina organizuje w szkole dodatkową, bezpłatną naukę języka polskiego w formie zajęć indywidualnych lub grupowych, które mogą trwać do 12 miesięcy.

Na podobnych zasadach szkoła organizuje dodatkowe zajęcia wyrównawcze dla uczniów, którzy mają tzw. różnice programowe. Różnice programowe z zajęć edukacyjnych realizowanych w klasie, do której chodzi dziecko przybyłe z zagranicy, określa nauczyciel prowadzący zajęcia z danego przedmiotu. Tygodniowy rozkład dodatkowych lekcji języka polskiego oraz zajęć wyrównawczych ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z gminą. Uczeń może mieć maksymalnie pięć godzin takich zajęć w ciągu tygodnia.

Ponadto dzieci z obywatelstwem obcego państwa mogą korzystać
z lekcji języka i kultury swojego kraju, organizowanych przez zagraniczne placówki dyplomatyczne, konsularne albo stowarzyszenie kulturalno-oświatowe danej narodowości działające w Polsce. Zajęcia są organizowane w porozumieniu z dyrekcją szkoły w wymiarze do pięciu godzin lekcyjnych tygodniowo.

Przed wyjazdem z dotychczasowego kraju pobytu należy odebrać:

-    ze szkoły lokalnej – świadectwa, jeśli w systemie szkolnym danego państwa są one wydawane, albo zaświadczenie wystawione przez dyrekcję szkoły, do której dziecko uczęszczało. Jeżeli przebywaliśmy w kraju pozaeuropejskim, wskazane jest, aby otrzymane dokumenty potwierdzić
-  w polskim konsulacie; zapobiegnie to ewentualnym problemom z uznaniem ich w polskiej szkole,
-  ze szkoły polskiej, jeśli dziecko do takiej uczęszczało – świadectwa z kolejnych kończonych klas.

Dzieci i młodzież powracająca z zagranicy mają możliwość kontynuowania nauki w języku obcym w gimnazjum i liceum dwujęzycznym. Szkoły te stanowią łatwiejszą formę włączenia się uczniów przybyłych z zagranicy w polski system edukacji. Nauczanie w tych szkołach jest bowiem prowadzone w dwóch językach – polskim oraz obcym, będącym drugim językiem nauczania.

Gimnazja i licea dwujęzyczne są ofertą dla tych osób, które znają język obcy nowożytny (głównie język angielski, francuski lub niemiecki) i chcą kontynuować jego naukę na poziomie rozszerzonym. Uczniowie klas dwujęzycznych realizują znacznie szerszy program nauki języka obcego.

Artykuł pochodzi z serwisu powroty.zielonalinia.gov.pl