Colf i badanti: Dni wolne oraz liczba godzin pracy - Nasz Swiat
10
Wt, grudzień

Poradniki

Przed podpisaniem umowy o pracę, pamiętaj o uzgodnieniu wszystkich szczegółów z przyszłym pracodawcą.

Wikt i opierunek, czyli vitto e alloggio
Pracownikowi, który mieszka wraz ze swoim pracodawcą przysługują tzw. diety. Wysokość diet ustalana jest każdego roku. Aby dowiedzieć się ile pieniędzy ci przysługuje, zajrzyj na stronę INPS-u www.inps.it lub na stronę Ministerstwa Pracy www.welfare.gov.it. Każdemu pracownikowi mieszkającemu wraz z pracodawcą przysługuje tzw. dzienna dieta, która wyliczana jest corocznie przez INPS.

Godziny pracy
Dla osób, które zarazem pracują jak i mieszkają u pracodawcy, godziny pracy ustalane są bezpośrednio przez pracodawcę. Natomiast dla pracowników, którzy zatrudnieni są na pół etatu (minimum 4 godziny dziennie) lub pracują na tzw. godziny, godziny pracy ustalane są pomiędzy pracownikiem a pracodawcą.

W Kontrakcie Narodowym zostały przewidziane maksymalne limity godzinowe:
- dla pracowników mieszkających z pracodawcą przewidziano maksymalnie 10 godzin dziennie (i maksymalnie 54 godziny tygodniowo). Musisz pamiętać, że pracując do 10 godzin dziennie masz prawo do przerw w pracy;
- dla pracowników nie mieszkających z pracodawcą przewidziano 8-godzinny dzień pracy (i maksymalnie 40 godzin tygodniowo, rozłożonych na 5, 6 dni). Także i w tym przypadku pracownicy tacy mają prawo do korzystania z przerw.

Pracownicy tzw. conviventi, czyli mieszkający z pracodawcą, przyporządkowani do kategorii C, B i B Super oraz studenci szkół średnich, wyższych i centrów kształcenia zawodowego  pomiędzy 16 a 40 rokiem życia mogą pracować maksymalnie 30 godzin tygodniowo.
Godziny pracy muszą zostać wyliczone pomiędzy godziną 6:00 a 14:00 lub między 14:00 i 22:00 lub maksymalnie do 10 godzin dziennie, ale tylko w przypadku, gdy pracownik przepracowuje w tych godzinach maksymalnie 3 dni w tygodniu.

Pracownik tzw. convivente ma prawo do 11 godzin ciągłego wypoczynku w przeciągu dnia oraz przerwy, za którą nie otrzymują wynagrodzenia (można z niej skorzystać np. w godzinach popołudniowych). Przerwa ta nie może być krótsza niż 2 godziny.

Jeżeli pracujecie w ciągu dnia dłużej niż zostało to przewidziane, pracodawca musi wam zapłacić za dodatkowe godziny jako nadgodziny.
Wynagrodzenia za nadgodziny należy wyliczać następująco:
-  nadgodziny przepracowane pomiędzy godziną 6:00 a 22:00 muszą zostać dodatkowo wynagrodzone o 25%;
- nadgodziny w godzinach nocnych: jeżeli pracujecie dodatkowo w godzinach pomiędzy 22:00 a 6:00 rano, muszą zostać dodatkowo wynagrodzone o 50%.  

Dni wolne od pracy
Według Konstytucji włoskiej, każdy pracownik ma prawo do dnia wolnego w przeciągu tygodnia, czyli tzw. riposo settimanale.
Zazwyczaj dniem wolnym od pracy jest niedziela, ale może to być zmienione w zależności np. wyznania wiary pracownika.

Święta państwowe
Według prawa włoskiego, każdemu pracownikowi przysługuje dzień wolny od pracy w przypadku świąt państwowych. Dzień ten jest również płatny, tak jak zwykły dzień pracy. Święta państwowe we Włoszech przypadają: 1 i 6 stycznia, Poniedziałek Wielkanocny, 25 kwietnia, 1 maj, 2 czerwca, 15 sierpnia, 1 listopada, 8, 25 i 26 grudnia, oraz dzień patrona miasta w którym pracownik mieszka i pracuje. W przypadku, gdy pracownik musi pracować w dni, kiedy przypada święto państwowe, przysługuje mu dodatkowe 60% wynagrodzenia .

W przypadku, gdy pomimo tego, że pracownikowi przysługuje dzień wolny z powodu święta państwowego lub tzw. riposo settimanale, musi on pracować (tylko z naprawdę poważnych przyczyn) płaca godzinna musi zostać zwiększona o:
- w przypadku pracy podczas dnia wolnego, pracownikowi przysługuje dodatkowe 40% wynagrodzenia godzinowego;
- w przypadku pracy podczas święta państwowego, wynagrodzenie musi zostać powiększone o 60%.

Stranieri in Italia