Poradniki - Nasz Swiat
18
So, listopad

Jeśli rozpoczynasz karierę zawodową, zmieniaszlub pragnieszzmienićpracę. Jeśli potrzebujesz zdefiniować jasno swoje zawodowe lub życiowe cele oraz odnaleźć właściwą drogę do ich realizacji, to coching kariery może okazać się skuteczną metodą budowania i rozwijania kariery oraz wsparciem w podejmowaniu decyzji zawodowych.

Na czym polega coaching?

Coaching to krok do przodu bez patrzenia na przeszłość lecz na to, co pragniemy osiągnąć teraz i w przyszłości.

Według Robert Diltsa, międzynarodowego trenera w zakresie Neurolingwistycznego Programowania (NLP) „Technika coachingu polega na wydobywaniu mocnych stron ludzi, pomaganiu im w omijaniu osobistych barier i ograniczeń w celu osiągnięcia celu, a także ułatwieniu im bardziej efektywnego funkcjonowania w zespole. Coaching koncentruje się na rozwiązaniu (a nie na poszukiwaniu przyczyn problemów), promując rozwój nowych strategii myślenia i działania ".

Coaching jest metodą pracy z ludźmi, w efekcie której odkrywają oni swój potencjał oraz potrafią go w pełni wykorzystać i osiągnąć sukces w życiu zawodowym i poczucie spełnienia w życiu osobistym.

Co to jest coaching kariery?

Coaching kariery jest szczególnie przydatny dla osób chcących zaplanować swoją przyszłość zawodową. Jest on wsparciem w prowadzeniu kariery klienta tak, by jej przebieg był zgodny z jego wartościami, potrzebami i umiejętnościami. Coaching kariery pozwala obiektywnie ocenić obecną sytuację zawodową oraz określić nowe cele i sposób ich realizacji, jak również wyznaczyć plan działań, który ma doprowadzić do poprawy sytuacji zawodowej. 

Podczas coachingu spojrzysz na swoją sytuację zawodową z różnych perspektyw, określisz swoje oczekiwania wobec pracy i rozważysz różne scenariusze twojej zawodowej przyszłości.

Coaching kariery przeznaczony jest głównie dla osób pragnących:

- zweryfikować dotychczasową ścieżkę kariery,

- rozwinąć własny potencjał oraz umiejętności w obecnej pracy,

- polepszyć relację w pracy (trudne sytuacje z przełożonym i/lub współpracownikami),

- zmniejszyć stres powiązany z pracą,

- odzyskać równowagę pomiędzy życiem zawodowym, osobistym i rodzinnym,

- mających zamiar zmienić pracę,

- rozpocznających karierę zawodową,

- powracających do czynnego życia zawodowego po okresie przerwy.

Coaching nie jest doradztwem zawodowym ponieważ - coach nie dostarcza porad i nie odpowiada na pytania. Przy odpowiedniej stymulacji klient sam znajduje rozwiązania, które charakteryzują się znacznie większą skutecznością i niemal zawsze są wprowadzane w życie.

Coach nie jest osobą, która poda nam na złotej tacy gotowe rozwiązania naszych problemów. Ma on za zadanie budować w nas motywację i nakierowywać na dążenie do osiągnięcia celów.

Jak coaching międzykulturowy może wzmocnić twoje relacje osobiste?

Osoba żyjąca w innym kraju lub pracująca przez pewien okres poza krajem rodzinnym zmaga się na coadzień z wieloma różnicami kulturowymi. Wyzawania w międzykulturowych relacjach osobistych są nie tylko powiązane z różnicami językowymi, kompetencjami lecz także naszym systemem wartościowym. Obejmują one zagadnienia zarówno biznesowe jak i osobiste.

Budowanie relacji w nowej kulturze lub obcym kraju to duże wyzwanie, które często może zakończyć się niepowodzeniem. Powodem porażki mogą być nieporozumienia oraz różnice w postrzeganiu świata. Zdarza się często, że osoby pracujące w wielokulturowym zespole są zupełnie nieświadome cech charakterystycznych kultury swoich współpracowników a wynikające z różnic wyzwania traktują jako ich osobiste lub profesjonalne niedociągnięcia. Z pomocą coacha klient może opracować odpowiedzi i znaleźć rozwiązania, bazujące się na własnych wartościach, poglądach, normach i zwyczajach.

Coaching międzykulturowy ma w sobie ogromny potencjał i może wzbogacić zarówno klienta jak i coacha.

Jak przebiega sesja coachingowa?

Sesja coachingowa to głównie rozmowa coacha i klienta. W czasie tej konwersacji coach wykorzystuję pytania coachingowe oraz inne procesy i techniki pracy takie jak wizualizacja, skalowanie, kwestionariusze, zadania domowe, których celem jest wsparcie klienta w efektywnej realizacji celów.

Profesjonalni coachowiesą szkoleni po to, by uważnie słuchać i zadawać odpowiednie pytania w celu wspierania klienta oraz rzucania wyzwań, które są niezbędne do osiągnięcia postępów. Ponadto wykwalifikowani coachowiew trakcie sesji opierają się na ich doświadczeniu życiowym i intuicji. Coach pomoże ci utrzymać się w pozycji osoby odpowiedzialnej oraz przestrzegaćkonkretnej linii działania.

Klienci są odpowiedzialni za własny program codziennych zajęć, natomiast coach jest po to by pomóc im iść do przodu.

Sesje dbywają się poprzez komunikator internetowy np. Skype, telefon bądź w formie  spotkań bezpośrednich tzw. face to face. Klient dzwoni do coacha w uzgodnionych wcześniej godzinach.

Sesja może trwać 30-60 minut. Coach z każdym z klientów ustala indywidualnie kontrakt na współpracę. Zwykle realizacja pojedynczego celu klienta zajmuje około 4-6 sesji.  Czasami proces ten jest znacznie krótszy np. pojedyncza sesja – gdy klient ma bardzo specyficzny cel np. przygotowanie się do rozmowy kwalifikacyjnej.

Jakie są korzyści coachingu?

Dzięki coachingu kariery możesz m.in. :

- zwiększyć pewność siebie,

- osiągnąć wyższy poziom umiejętności,

- wzmocnić pozycję zawodową,

- opracować jasny i zgodny z twoimi wartościami plan działania,

- polepszyć widok na przyszłość,

- podjąć odpowiednie decyzje,

- mieć szczęśliwsze, bardziej spełnione życie dzięki poczuciu zadowolenia z własnej pracy.

Jeśli chcesz otrzymać więcej informacji na temat coachingu kariery lub zobaczyć jak on działa to zapraszam do ściągnięcia darmowych ćwiczeń coachingowych http://dmcoaching.eu/pl/!

Dominika Miernik

Psycholog biznesu,  Coach rozwoju osobistego

 

Dłuższa nieobecność w kraju, spowodowana emigracją zarobkową, może być przyczyną różnego rodzaju trudności po powrocie do kraju. Gdzie można zwrócić się o pomoc?

Po powrocie do kraju, jeśli nie udaje nam się znaleźć pracy na własną rękę, warto zarejestrować się jako osoba bezrobotna w powiatowym urzędzie pracy i skorzystać z jego oferty. Polskie urzędy pracy oferują pomoc, np. przy poszukiwaniu zatrudnienia, nabywaniu nowych lub zmianie kwalifikacji, zakładaniu działalności gospodarczej. Aby uzyskać status osoby bezrobotnej, należy spełniać określone warunki, których lista udostępniona jest w serwisie Zielonej Linii.

Warunki rejestracji w urzędzie pracy

Osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny zgłasza się do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na miejsce zameldowania stałego lub czasowego, a jeżeli nie posiada żadnego zameldowania – do powiatowego urzędu pracy, na którego obszarze działania przebywa.

Ważne, aby przed zgłoszeniem się do urzędu zapoznać się z dokumentacją wymaganą do rejestracji. Są to dokumenty potwierdzające wykształcenie oraz staż pracy, jednak dokładne wytyczne, co do wymaganych dokumentów, urzędy udostępniają na swoich stronach, lista taka została również zamieszczona w serwisie Zielonej Linii. Od połowy 2013 roku w Polsce istnieje możliwość wcześniejszej  rezerwacji terminu rejestracji w urzędzie pracy oraz rejestracji jako osoba bezrobotna za pośrednictwem elektronicznego systemu rejestracji, który dostępny jest na stronie internetowej: www.praca.gov.pl.

Transfer zasiłku do Polski

O prawo do zasiłku należy ubiegać się w kraju ostatniego zatrudnienia. W sytuacji, gdy osoba pobierająca zasiłek dla osób bezrobotnych chce wrócić do Polski i tam poszukiwać pracy, może skorzystać z transferu zasiłku przyznanego w Wielkiej Brytanii (contribution-based JSA) przez trzy miesiące z możliwością przedłużenia, w szczególnych przypadkach, do sześciu miesięcy.

Dokumentem, który należy złożyć w polskim urzędzie pracy, w celu pobierania brytyjskiego zasiłku, jest druk U2. Aby otrzymać ten formularz, należy zwrócić się, po upływie co najmniej 4 tygodni od rejestracji, do lokalnego biura Jobcenter Plus, które prześle stosowne dokumenty do International Pension Centre. Instytucja ta podejmuje ostateczną decyzję o tym, czy zasiłek może być transferowany poza Wielką Brytanię i wydaje formularze, które należy okazać w urzędzie pracy w Polsce. Osoba bezrobotna dostaje świadczenie w wysokości ustalonej przed wyjazdem, przeliczone na wartość waluty państwa, w którym szuka pracy. Świadczenie jest wypłacane w złotówkach, bezpośrednio na rachunek osoby uprawnionej.

Prawo do zasiłku w Polsce

W sytuacji, gdy osoba bezrobotna zdecyduje się wrócić do Polski bezpośrednio po utracie pracy i tu ubiegać się o prawo do zasiłku, po rejestracji w powiatowym urzędzie pracy będzie musiała zgłosić się do wojewódzkiego urzędu pracy, który podejmuje decyzję w kwestii przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Zasiłek ów będzie przyznany na podstawie polskich przepisów i wypłacany w wysokości przysługującej zgodnie z polskim prawem.

Prawo do zasiłku przysługuje, jeżeli w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania łącznie przez okres co najmniej 365 dni osoba bezrobotna była zatrudniona i osiągała wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Kwalifikowane są tu także m.in. okresy zatrudnienia na podstawie umów cywilnoprawnych i prowadzenia działalności gospodarczej. Wszystkie warunki uzyskania prawa do zasiłku zostały szczegółowo opisane w serwisie Zielonej Linii.

Dodatkowo osoby, których ostatnim miejscem zatrudnienia jest jeden z krajów UE lub EOG, aby uzyskać prawo do zasiłku, poza warunkami opisanymi powyżej, muszą spełniać jeszcze jeden. Prawo do zasiłku będzie im przysługiwać, jeśli zostaną uznane przez wojewódzki urząd pracy za pracowników przygranicznych lub powracających. Wymagana jest informacja, gdzie znajdowało się centrum interesów życiowych danej osoby, gdy wykonywała pracę za granicą. Jedynie w sytuacji, gdy wojewódzki urząd pracy uzna (na podstawie wypełnionego oświadczenia), że pomimo wykonywania pracy za granicą ośrodkiem interesów życiowych tej osoby wciąż pozostawała Polska, będzie mógł przyznać prawo do zasiłku. Więcej informacji na temat nabycia prawa do zasiłku po powrocie do Polski znajduje się w serwisie internetowym www.powroty.gov.pl.

Prawo do ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce

Osoby powracające do Polski nie są już objęte brytyjskim ubezpieczeniem zdrowotnym.  W Polsce praca na podstawie umowy o pracę, umowy-zlecenia, oraz m.in. pobieranie renty czy zasiłku macierzyńskiego uprawnia do ubezpieczenie zdrowotnego. Jeżeli jednak osoba powracająca nie będzie miała żadnego tego typu tytułu do ubezpieczenia, może samodzielnie opłacić ubezpieczenie zdrowotne w NFZ.

Z chwilą rejestracji w urzędzie pracy osoby bezrobotne zostają objęte ubezpieczeniem zdrowotnym. Prawo do niego posiadają przez cały okres pozostawania w rejestrze osób bezrobotnych.

Sposoby poszukiwania pracy w Polsce

W celu znalezienia pracy w Polsce pierwsze kroki najlepiej skierować do urzędu pracy. Dostępne są tam oferty pracy zgłaszane przez pracodawców, ale również szeroki wachlarz form wsparcia związanych z zatrudnieniem. Urzędy pracy organizują również giełdy oraz targi pracy.

Źródłami ofert pracy jest lokalna prasa, dodatki z ogłoszeniami o pracy, a przede wszystkim serwisy internetowe. Popularnymi portalami publikującymi oferty pracy są: Zielonalinia.gov.pl, Pracuj.pl, Gazetapraca.pl, Joprapido.pl oraz portal Publicznych Służb Zatrudnienia – Centralna Baza Ofert Pracy – www.oferty.praca.gov.pl.

Poszukując pracy w Polsce (i nie tylko), warto też założyć swój profil biznesowy na specjalnych portalach społecznościowych, związanych z rekrutacją. W Polsce najpopularniejszymi są: Goldenline.pl, LinkedIn.com, Profeo.pl.

Joanna Niemyjska, Agnieszka Juźwiuk (Powroty.gov.pl)

Globalizacja oraz mobilność międzynarodowa to tylko niektóre trendy, które przyczyniły się do łatwej i szybkiej komunikacji oraz mieszania się społeczeństw. Małżeństwa z obcokrajowcami są coraz popularniejsze. Trendy ogólnoświatowe pociągnęły za sobą także zmiany legislacyjne.

Legalizacja związku zawartego z partnerem lub partnerką, która pochodzi z innego kraju wymaga dopełnienia odpowiednich formalności.  Podobnie jest w  sytuacji, gdy dziecko rodzi się w innym państwie niż ojczyzna jednego z rodziców. Jakie formalności wówczas obowiązują?

Rejestracja w Polsce małżeństwa zawartego za granicą

W celu rejestracji związku małżeńskiego zawartego poza granicami kraju należy udać się z odpowiednim podaniem do urzędu stanu cywilnego. Rejestracji możemy dokonać: osobiście, drogą pocztową, a także za pośrednictwem najbliższej rodziny albo innej osoby upoważnionej. Jeżeli rejestracji ma dokonać członek najbliższej rodziny, to nie musi posiadać naszego pełnomocnictwa. W sytuacji, gdy rejestracji dokonuje dalszy krewny lub znajomy, musi mieć pełnomocnictwo.

Małżeństwo można również zarejestrować za pośrednictwem konsulatu. Takie rozwiązanie jest jednak bardziej kosztowne i czasochłonne niż bezpośrednia rejestracja.

Rejestracji dokonuje się na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu. Może to nastąpić przez:

  • wpisanie zagranicznego aktu stanu cywilnego,
  • odtworzenie aktu stanu cywilnego – jeśli nie można uzyskać zagranicznego odpisu aktu małżeństwa,
  • zarejestrowanie małżeństwa, które nie zostało zgłoszone  za granicą.

Dokumenty składane wraz z wnioskiem pozostają w urzędzie stanu cywilnego. Kierownik USC może wydać poświadczoną kserokopię złożonych dokumentów. Nie istnieje obowiązek transkrypcji aktu zagranicznego, jednak poprzez wprowadzone rozporządzenia konieczność transkrypcji zagranicznych dokumentów istnieje w przypadku:

  • gdy osoba posiada obcy odpis aktu stanu cywilnego i składa wniosek o wymianę paszportu starego na nowy (w przypadku zawarcia związku małżeńskiego za granicą i zmiany nazwiska),
  • składania wniosku o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.

Rejestracja w Polsce dziecka urodzonego za granicą

Dziecko urodzone poza granicami Polski można zarejestrować w urzędzie stanu cywilnego właściwym ze względu na miejsce ostatniego zamieszkania w Polsce jednego z rodziców.

Rejestracja dziecka w urzędzie stanu cywilnego może nastąpić przez:

  • wpisanie zagranicznego aktu urodzenia,
  • odtworzenie aktu urodzenia – w wypadku niemożności uzyskania zagranicznego odpisu aktu urodzenia,
  • zarejestrowanie urodzenia, jeżeli nie zostało ono zgłoszone za granicą.

Obywatelstwo dziecka urodzonego za granicą

Obywatelstwo dziecka urodzonego za granicą zależy od obywatelstwa jego rodziców oraz od prawa obowiązującego w kraju, w którym się ono urodziło. Dziecko nabywa obywatelstwo polskie (niezależnie od miejsca urodzenia), jeżeli co najmniej jedno z rodziców posiada obywatelstwo polskie, bez względu na miejsce urodzenia dziecka.

W przypadku, gdy jedno z rodziców jest obywatelem polskim, a drugie obywatelem obcego państwa, rodzice mogą wybrać dla swojego dziecka obywatelstwo państwa obcego, którego obywatelem jest jedno z rodziców. Może to nastąpić, jeżeli według prawa tego państwa dziecko nabywa jego obywatelstwo.

Wyboru dla dziecka obywatelstwa obcego, które posiada jedno z rodziców, rodzice mogą dokonać w ciągu trzech miesięcy od dnia urodzenia się dziecka. W tym celu powinni złożyć wspólne oświadczenie przed właściwym organem. Jest nim konsul (dla osób zamieszkałych za granicą) lub wojewoda (dla osób zamieszkałych w Polsce).

Dokumenty dziecka

Dokumentem uprawniającym do przekroczenia granicy państwowej jest przede wszystkim paszport, dlatego najbardziej praktycznym rozwiązaniem jest wyrobienie dziecku właśnie tego dokumentu, który pozwala podróżować po całym świecie. Dowód osobisty umożliwia zagraniczny wyjazd, ale tylko do krajów będących w strefie Schengen.

Paszport dla dziecka można wyrobić w Polsce (w urzędzie wojewódzkim) bądź – w przypadku pobytu za granicą – w urzędzie konsularnym w danym kraju. Należy w takim przypadku złożyć takie same dokumenty, jakie wymagane są w kraju. Czas oczekiwania na wydanie paszportu przez wojewodę wynosi do 30 dni. Czas oczekiwania na paszport w konsulacie może być dłuższy.

Wniosek o wydanie dokumentu paszportowego osobie mającej poniżej 18 lat składają rodzice. Zgodę na wydanie paszportu oboje wyrażają na wniosku o wydanie paszportu albo w innej pisemnej formie.

Dziecko w wieku do pięciu lat nie musi być obecne przy składaniu wniosku o wydanie paszportu tymczasowego. Nie jest również wymagana obecność dziecka do lat 18 przy odbiorze zarówno paszportu, jak i paszportu tymczasowego. Wniosek może być złożony przez jednego z rodziców, jeżeli dostarczy on pisemną zgodę drugiego rodzica na wyrobienie paszportu dla dziecka – własnoręczność podpisu rodzica musi być potwierdzona notarialnie lub przez organ paszportowy. Jeśli do złożenia wniosku uprawniony jest tylko jeden rodzic, przy składaniu wniosku o wydanie paszportu dla dziecka przedkłada on odpowiednie dokumenty to potwierdzające, np. orzeczenie sądu o pozbawieniu praw rodzicielskich drugiego rodzica.

Jeśli uzyskanie zgody jednego z rodziców jest niemożliwe lub znacznie utrudnione, dokument paszportowy za granicą może być wydany za zgodą tylko jednego z rodziców, o ile przemawia za tym dobro dziecka.

Konsul może wydać naszemu dziecku paszport bez zamieszczenia w nim numeru PESEL (np. ze względu na brak odpisu polskiego aktu urodzenia dziecka urodzonego za granicą). Trzeba jednak pamiętać, że w kraju nie ma możliwości otrzymania następnego paszportu (także tymczasowego) bez numeru PESEL. W tej sytuacji należy wystąpić o nadanie dziecku numeru PESEL.

W wypadku podróży po krajach strefy Schengen można, zamiast paszportu, wyrobić dziecku dowód osobisty. O dowód osobisty należy wystąpić do gminy, w której jesteśmy zameldowani. Nie możemy go wyrobić za pośrednictwem konsulatu RP.

Joanna Niemyjska, Agnieszka Juźwiuk (Powroty.gov.pl)

Osoby, które wracają do Polski, powinny sprawdzić, czy w ich przypadku istnieje podstawa do zwrotu nadpłaconego podatku dochodowego za granicą.

O zwrot nadpłaconego podatku można wnioskować, jeśli okaże się, że dochody w ciągu roku podatkowego były mniejsze niż zakładane na potrzeby ustalania zaliczek na podatek, a zwłaszcza niższe niż kwota wolna od podatku (personal allowance).

Jak wygląda procedura zwrotu podatku z Wielkiej Brytanii?

Rok podatkowy w Wielkiej Brytanii zaczyna się 6 kwietnia, a kończy 5 kwietnia kolejnego roku kalendarzowego. Pracownik, który chce otrzymać zwrot podatku, musi złożyć zeznanie podatkowe po zakończeniu danego roku podatkowego. Jeżeli wyjeżdżamy z Wielkiej Brytanii przed końcem roku podatkowego, możemy złożyć zeznanie przed 6 kwietnia. W takim przypadku powinniśmy wskazać tę okoliczność w zeznaniu podatkowym. Podatek można rozliczyć nawet do czterech lat wstecz.

Podstawą do uzyskania zwrotu podatku jest formularz P85 wraz z oryginałami druków P45.

Podatek zwracany jest przelewem na konto bankowe w Wielkiej Brytanii albo w postaci czeku wysyłanego na adres podany przez wnioskodawcę w formularzu P85.

Rozliczenie podatkowe a dochody z więcej niż jednego kraju

Sposób opodatkowania dochodów uzyskiwanych za granicą zależy od tego, w którym kraju mamy miejsce zamieszkania, a także od tego, czy Polska ma z tym krajem podpisaną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Za osobę zamieszkującą w Polsce uznaje się osobę, która ma tu centrum interesów osobistych bądź gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Ograniczony obowiązek podatkowy dotyczy osób, które nie mają miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Opodatkowaniu podlega tylko ta część dochodu, która została osiągnięta w Polsce. Nieograniczony obowiązek podatkowy  dotyczy natomiast osób mających miejsce zamieszkania w Polsce. Płacą one podatek od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskania. W takiej sytuacji dochody mogą być opodatkowane nie tylko w Polsce, lecz także w kraju ich uzyskania. Żeby uniknąć podwójnego opodatkowania dochodów, Polska podpisała z wieloma krajami umowy regulujące tę kwestię.

Umowy przewidują następujące metody unikania podwójnego opodatkowania:

  • metodę wyłączenia z progresją,
  • metodę proporcjonalnego odliczenia.

Wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej, wykonywanej przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, podlega opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim państwie. W takim przypadku dochód może być opodatkowany zarówno w państwie miejsca zamieszkania, jak i w państwie, w którym wykonywano pracę.

Metoda wyłączenia z progresją oznacza, że dochód osiągnięty za granicą wyłącza się z podstawy opodatkowania w Polsce. Jego wysokość bierze się pod uwagę jedynie przy ustalaniu stawki podatku od pozostałych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Metoda proporcjonalnego odliczenia oznacza zaś, że dochód osiągany za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to jest możliwe tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie. To, jaką metodę należy zastosować, zależy od kraju, z którego otrzymaliśmy dochód. Umowa podpisana z Wielką Brytanią przewiduje stosowanie metody wyłączenia z progresją.

W przypadku, gdy podatnik przebywa za granicą, wypełnione zeznanie podatkowe można złożyć  osobiście w polskim urzędzie konsularnym przed upływem terminu złożenia zeznania podatkowego, wysłać pocztą lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Ulgi i zwolnienia w Polsce

Przepisy podatkowe przewidują możliwość dokonywania odliczeń zarówno od dochodu, jak i od podatku.

Ulga na dzieci

Podatnik  ma prawo odliczyć przysługującą kwotę ulgi na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską; pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało albo sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą. Z ulgi mogą korzystać także osoby wychowujące pełnoletnie dzieci, pod warunkiem, że dzieci te nie ukończyły 25. roku życia, uczą się lub studiują (także za granicą).
Od 1 stycznia 2013 r. rodzice, którzy wychowują troje i więcej dzieci, uzyskali prawo do wyższej ulgi, natomiast rodzice, którzy wychowują jedno dziecko, mają ograniczone limitem dochodów prawo do wspomnianej ulgi.

Ulga na powrót

Od podatku dochodowego można odliczyć kwotę stanowiącą różnicę między podatkiem obliczonym przy zastosowaniu do przychodów z pracy uzyskanych za granicą metody odliczenia proporcjonalnego a kwotą podatku obliczonego przy zastosowaniu do tych przychodów metody wyłączenia z progresją.

Wspólne rozliczenie podatku z małżonkiem zamieszkałym za granicą

W celu skorzystania z łącznego opodatkowania dochodów konieczne jest złożenie stosownego wniosku w rocznym zeznaniu podatkowym do 30 kwietnia.

Z możliwości wspólnego rozliczenia podatku z małżonkiem pracującym za granicą możemy skorzystać, jeśli spełnione są łącznie poniższe wymagania:

  • oboje małżonkowie muszą mieć miejsce zamieszkania na terytorium Polski, co oznacza, że podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
  • między małżonkami musi istnieć przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa,
  • małżonkowie przez cały rok podatkowy muszą pozostawać w związku małżeńskim.

Z możliwości wspólnego opodatkowania dochodów mogą skorzystać także małżonkowie, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w dowolnym państwie EOG lub Szwajcarii, albo jeden z małżonków podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w dowolnym państwie EOG lub Szwajcarii, o ile osiągnęli 75 proc. ich całkowitych przychodów w Polsce i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Joanna Niemyjska, Agnieszka Juźwiuk (Powroty.gov.pl)

Jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej, to jeden z instrumentów rynku pracy, który cieszy się największą popularnością wśród osób bezrobotnych. Zamierzasz ubiegać się o dofinansowanie działalności z urzędu pracy w Polsce? Sprawdź, o czym należy pamiętać!

Podstawowym warunkiem, umożliwiającym ubieganie się o jednorazowe środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej, jest rejestracja w powiatowym urzędzie pracy. Niezbędnym elementem uzyskania dotacji jest spełnienie wymagań zawartych w ustawie i regulaminie urzędu oraz złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku.

 

Zasady

Przed rozpoczęciem wypełniania wniosku warto uważnie przeczytać zasady przyznawania środków na działalność. Pozwoli to upewnić się, czy rzeczywiście spełniasz wymagane warunki i zaoszczędzi czas -jeśli bowiem nie spełniasz wymogów, wniosek już na samym wstępie zostanie odrzucony.

Oprócz obowiązujących na terenie całego kraju zasad zawartych w Ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej, urzędy posiadają wewnętrzne zasady przyznawania dofinansowania na działalność gospodarczą. Spełnianie warunków określonych w wspomnianych aktach prawnych niekoniecznie uprawnia do otrzymania środków w danym urzędzie. Najczęściej stawianymi przez urząd warunkami są wiek i okres figurowania w rejestrze osób bezrobotnych. Znaczenie może mieć również sposób rozwiązania umowy o pracę.

Wniosek

Zwróć uwagę czy wniosek, który posiadasz, jest wnioskiem aktualnym. Zdarza się często, że osoby zainteresowane dofinansowaniem dużo wcześniej drukują zamieszczony na stronie internetowej urzędu wniosek, mylnie sądząc, iż w kolejnych naborach będzie on również obowiązywał. Warto wydrukować ze strony urzędu pracy wniosek już po zamieszczeniu przez ten urząd informacji o posiadaniu środków i ogłoszeniu naboru wniosków lub poprosić o aktualny wniosek w siedzibie urzędu. Ponadto należy pamiętać także o załącznikach do wniosku.

Większość urzędów wymaga, aby złożony wniosek był trwale zszyty, co uniemożliwia wysunięcie się którejkolwiek strony lub załącznika.

Wniosek należy wypełnić czytelnie: komputerowo, maszynowo lub wyraźnym pismem.

Treść wniosku

Wiele osób, które chcą ubiegać się o jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej, ma problem ze stworzeniem pierwszego w życiu biznesplanu. Mając to na uwadze, pracownicy urzędów pracy, tworząc wniosek, zadbali o to, by skonstruowany on był w taki sposób, aby stanowił opisową formę biznesplanu. Najczęściej składa się z kilku części, z których każda opatrzona jest instrukcją, co powinno znacznie ułatwić uzupełnianie go osobie zainteresowanej.

Na wszystkie zawarte we wniosku pytania należy udzielać starannej odpowiedzi. Warto zadbać o to, aby treść była spójna, koncepcja starannie przemyślana, a działalność mocno osadzona w realiach rynku. Warto przyłożyć się do analizy mocnych i słabych stron przedsięwzięcia oraz analizy szans i zagrożeń ze strony czynników zewnętrznych.

Tworząc listę planowanych zakupów, należy kontrolować, aby suma, o którą osoba bezrobotna się ubiega, nie przekraczała kwoty, którą urząd przeznacza na dofinansowanie jednej działalności gospodarczej. Można oczywiście przeznaczyć środki własne na zakup części przedmiotów, co należy zaznaczyć we wniosku.

Ważne, aby nie zapomnieć o wyborze formy zabezpieczenia i, o ile urząd tego wymaga, dołączeniu niezbędnych dokumentów.

Ze szczególną starannością należy również wybrać symbol podklasy rodzaju działalności określony zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności. Tak zwany numer PKD powinien składać się z 5 znaków.

Wniosek powinien być podpisany we wszystkich, wskazanych miejscach. Brak podpisu może skutkować odrzuceniem wniosku.

Joanna Kuzub (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia)

 

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie jego publikacji

Więcej artykułów…