Poradniki - Nasz Swiat
24
Pn, lipiec

Choć są niezwykle ważne, nie one nas najbardziej motywują. Jeśli więc nie pieniądze, to co nas zachęca do pracy? Dlaczego jest ona ważna w naszym życiu? Psycholodzy twierdzą, że praca nadaje ludzkiemu życiu głębszy sens i daje zdecydowanie więcej niż tylko środki na utrzymanie…

Praca to istotna wartość w życiu każdego Polaka. Świadczą o tym chociażby wysokie pozycje pracy – jako jednej z najważniejszych wartości w życiu, decydującej o naszym poczuciu szczęścia  - w różnych badaniach socjologicznych.

Praca a pasja

Trudno nie zgodzić się ze stwierdzeniem, że najszczęśliwsi są zwykle ci, którzy łączą pasję z pracą. Potwierdzają to także słowa Thomasa Edisona: "Nie  przepracowałem ani jednego dnia w swoim życiu. Wszystko, co robiłem, to była przyjemność". Jak więc połączyć pracę z pasją?

Najczęściej osobami, które w ten sposób siebie opisują, są ci, którzy prowadzą własną działalność gospodarczą. O ile można doskonale realizować się, pracując na etacie, to jednak własna firma daje zdecydowanie większą swobodę (choć też i dodatkowe obowiązki). Najważniejsze jest jednak w tym wypadku to, że bilans korzyści wychodzi na plus.

Osoby, które od najmłodszych lat doskonale wiedzą, co chcą w życiu robić, czują swego rodzaju powołanie do pracy w danym kierunku, mają największą szansę na to, aby łączyć pracę i pasję. Wybierają bowiem świadomie szkołę, kursy i szkolenia, nabywają doświadczenie, a tym samym umiejętnie wykorzystują czas nauki, osiągając kolejne stopnie wybranej specjalizacji. Niekiedy jednak praca z pasji pojawia się przypadkowo…

Marlena, która kilka lat temu zaczęła uprawiać bieganie, zauważyła, że w jej mieście istnieje problem z ubraniami dla biegaczy.

- Wówczas pomyślałam, a może to jest szansa właśnie dla mnie? Byłam akurat świeżo po obronie pracy magisterskiej, szukałam pracy, postanowiłam założyć sklep z ubraniami i obuwiem dla biegaczy. Otrzymałam dotacje z urzędu pracy. Z perspektywy czasu tę decyzję oceniam jako strzał w dziesiątkę – tłumaczy dziewczyna.

Nie tylko pasja do biegania może przynieść dochodowy biznes. W praktyce niemal każde hobby można przekuć na biznes. Dlaczego? Otóż pracując z pasją jesteśmy znacznie bardziej zaangażowani niż gdy wykonujemy narzucone nam przez kogoś obowiązki. Pasja jest też inspirująca, daje motywację, pozytywnie wpływa na nastrój, a to wszystko przekłada się na jakość pracy, a w efekcie także na większe zyski.

Satysfakcja płynąca z pomagania innym

Są takie zawody, w przypadku których winno się mówić o powołaniu. Najczęściej  do tej grupy jest zaliczany personel medyczny: lekarze, pielęgniarki, położne, ale też wszystkie zawody związane z opieką nad innymi, np. opiekunowie w domach dziecka, domach pomocy społecznej, pracownicy instytucji, których celem jest pomoc innym. W tym wypadku satysfakcja, która płynie z chęci pomocy, jest zazwyczaj nieporównywalne wyższa od tej – finansowej. Wybierając jednak tego rodzaju zawód należy pamiętać o tym, że niewłaściwa decyzja lub niechęć do wykonywanej pracy, jednym słowem: brak powołania - w tym wypadku może spowodować niepowetowane straty emocjonalne u podopiecznych.

Osoby, które lubią pomagać innym i chciałyby w przyszłości wykonywać zawód pożyteczny społecznie, który będzie się na tym opierał, powinny spróbować wcześniej swoich sił np. w wolontariacie. Jest on doskonałą okazją do zbadania swoich predyspozycji zawodowych w tego rodzaju zawodach.

Kontakt z innymi

Dla wielu osób to właśnie on jest najważniejszy w pracy. Możliwość spotkania drugiego człowieka, porozmawiania z nim, nawiązania relacji, wymiana poglądów – to wszystko korzystnie wpływa na nasze samopoczucie.  Kontakt z innymi mobilizuje nas także do tego, aby dbać o siebie – zarówno swój wygląd fizyczny, jak też rozwój osobisty. Rozmowy z innymi ludźmi są zawsze inspirujące.

Dodatkową wartością pracy jest także możliwość budowy autorytetu wśród innych. To, że stajemy się ekspertem w jakiejś dziedzinie może wyraźnie podbudować nasze ego, a uznanie w oczach innych bywa wówczas bezcenne.

Jakie korzyści przynosi nam jeszcze praca? Jak zauważa dr Jacek Zakrzewski, psycholog, wykładowca w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie - praca nadaje życiu sens, bez niej, po prostu byłoby nam nudno: „Praca w pewien sposób określa wartość człowieka, praca jest ludzką właściwością. To jest bardzo ważne, aby robić coś sensownego”.

Wybierając zawód, wiele osób podchodzi do tego bezrefleksyjnie. Pod uwagę brane są różne czynniki, ale zadziwiająco rzadko myślimy o tym, aby praca dawała nam sens. Dla każdego sens może oznaczać co innego. Z pewnością jest grupa osób, która będzie broniła tezy, że to zarobki są najważniejsze, inni jednak wskażą na możliwość samorealizacji, szansę na zdobycie wysokiej pozycji, albo satysfakcję z pomagania innym.

Jeśli wybór ścieżki zawodowej mamy dawno już za sobą, co jakiś czas warto zdać sobie pytanie: A jaki jest sens mojej pracy?

Joanna Niemyjska (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia)

 

 

 

CV, a tym bardziej list motywacyjny to nie są dokumenty uniwersalne. Raz stworzone powinny podlegać kolejnym modyfikacjom. To od nich bowiem zależy nie tylko znalezienie pracy, ale też… nasza przyszłość!

Curriculum Vitae, w skrócie zwane CV, to dokument, który, przynajmniej z założenia, powinien nam towarzyszyć przez całe życie i podlegać największej liczbie modyfikacji ze wszystkich dokumentów, jakie nas dotyczą. Wynika to z faktu, iż z każdym kolejnym rokiem wzbogaca się (przynajmniej w założeniu) nasze życie zawodowe, nabywamy nowe umiejętności, zdobywamy kolejne doświadczenia i kończymy wybrane szkolenia. To wszystko powinno zostać uwzględnione w dokumencie, jaki przedłożymy przyszłemu pracodawcy.

Jak stworzyć idealne CV?

Wbrew pozorom stworzenie przykładowego CV nie jest trudne, tym bardziej, jeśli robimy to po raz kolejny. Jeśli ktoś pierwszy raz będzie tworzył swoją biografię zawodową, warto, na odrębnej kartce, zapisać najważniejsze elementy z naszego życiorysu zawodowego, które chcemy zawrzeć w CV. Poza danymi kontaktowymi i klauzulą o ochronie danych osobowych, we wspomnianym dokumencie powinny się znaleźć: wykształcenie, doświadczenie zawodowe, ukończone kursy i szkolenia, poziom znajomości języków obcych, dodatkowe kwalifikacje, zainteresowania. Warto też ująć w CV swój cel zawodowy. Dokument powinien być opatrzony aktualną fotografią.

Tworząc CV należy bezwzględnie zadbać o estetykę tego dokumentu. Nie mają więc prawa znaleźć się tam błędy ortograficzne oraz czcionki i grafiki, które odciągają uwagę czytającego od przedstawionej treści dokumentu. CV powinno być zwięzłe,  wyglądać schludnie, w pewnym sensie ascetycznie, ale zarazem interesująco. Im bardziej będzie ono czytelne, tym łatwiej rekruter zapamięta to, co przeczytał.

W sytuacji, gdy mamy niewielkie doświadczenie zawodowe lub w ogóle go nie posiadamy, warto zapełnić tę lukę innymi doświadczeniami oraz umiejętnościami, które dzięki nim zdobyliśmy.

List motywacyjny, czyli kilka słów autoreklamy

Napisanie listu motywacyjnego jest zwykle trudniejsze od stworzenia CV. W tym wypadku przydatne są bowiem pewne zdolności humanistyczne. CV to swoista reklama kandydata, która ma przekonać pracodawcę do zatrudnienia autora dokumentu. W związku z tym najważniejsze jest, aby w liście motywacyjnym, zamiast opisywać własną osobę, zawrze tylko to, co naprawdę interesuje naszego pracodawcę. O czym mowa? Chodzi przede wszystkim o to, aby opisać swoje zdolności pod kątem ich przydatności dla pracodawcy. 

Należy przy tym pamiętać o tym, aby swoje słowa umotywować odpowiednio przykładami, np. stanowisk, na których nabyliśmy wspomniane umiejętności. Warto napisać w liście motywacyjnym, jak widzimy swoją pracę w firmie pracodawcy i… jak wiele zyska, zatrudniając właśnie nas.

CV szyte na miarę?

Obecnie to już standard. Wielu pracodawców wymaga jedynie przesłania CV, pomijając list motywacyjny. Co to oznacza? Curriculum Vitae jest nie tylko naszym życiorysem, ale przede wszystkim informacją dla pracodawcy, jakie mamy umiejętności oraz w jakim stopniu są one kompatybilne ze stanowiskiem, na jakie aplikujemy. Warto więc w CV za każdym razem uwypuklać te umiejętności, wskazywać te szkolenia i doświadczenia, które będą przydatne na stanowisku, o jakie się ubiegamy.

Specjaliści podkreślają, że nasze CV powinno być odzwierciedleniem nas samych. Co to oznacza? W sytuacji, gdy aplikujemy do pracy na stanowisku biurowym , w banku lub urzędzie, nasze CV powinno być konkretne, skromne w ozdobniki, ale rzeczowe.

Osoby aplikujące na stanowiska kreatywne, artystyczne, związane z pracą np. w agencji reklamowej mogą sobie pozwolić na nietypowe CV. Tutaj dozwolone są wszelkiego rodzaju infografiki, kreatywne video CV lub dokument aplikacyjny w postaci gry.

O ile stworzenie infografiki lub gry może sprawić pewne trudności, warto, aby oprócz tradycyjnego CV w formie papierowej lub elektronicznej mieć także standardowe video CV.  Wielu pracodawców docenia rolę tej formy autoprezentacji.

Kto pomoże nam napisać CV?

W sytuacji, gdy  napisanie CV lub listu motywacyjnego sprawia dużą trudność lub też, gdy wysyłamy setki dokumentów aplikacyjnych, ale odpowiedzi brakuje, warto poprosić o pomoc w stworzeniu dokumentów aplikacyjnych.  Nawet, jeśli wydaje nam się, że nasze CV wygląda wzorcowo, może się okazać, że są tam, chociażby błędy ortograficzne. W związku z tym wskazane jest, aby skonsultować wygląd swoich dokumentów aplikacyjnych z ekspertem. Może to być np. doradca zawodowy w centrum informacji i planowania kariery zawodowej, jakie działa przy wojewódzkim urzędzie pracy lub specjalista ds. rozwoju zawodowego w powiatowym urzędzie pracy. Takie konsultacje są bezpłatne.

Poza tym istnieje również szereg firm komercyjnych, które pomagają w tworzeniu i ulepszaniu dokumentów aplikacyjnych. Ich usługi są zwykle płatne. Warto dodać, że ulepszyć swoje CV można za darmo, korzystając z usługi „Fabyka CV”, dostępnej w serwisie Zielonej Linii.

Dokumenty aplikacyjne odgrywają w naszym życiu zwykle większą rolę, niż jesteśmy w stanie to sobie wyobrazić. To od nich bowiem zależy, czy zostaniemy zaproszeni na rozmowę kwalifikacyjną, a w efekcie zdobędziemy wymarzone stanowisko pracy. CV to nasza wizytówka i reklama - naprawdę warto o tym pamiętać.

 Joanna Niemyjska (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia)

 

W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej z ust pracodawcy pada wiele pytań. Niektóre z nich są sprzeczne z przepisami prawa pracy, a kandydaci nie muszą na nie odpowiadać. Jakich pytań kandydatowi do pracy zadać nie wolno?

Zgodnie z zapisem w Kodeksie pracy, pracodawca może zapytać kandydata do pracy o: imię i nazwisko, adres zamieszkania, datę urodzenia, wykształcenie oraz przebieg dotychczasowego zatrudnienia. Co ciekawe, nie może domagać się podania prywatnego numeru telefonu czy też prywatnego adresu e-mail. Tych informacji kodeks nie zawiera. Do przyszłego pracownika należy decyzja, czy chce podać swoje prywatne dane.

Informując pracodawcę o dotychczasowych miejscach zatrudnienia, na pracowniku spoczywa obowiązek przedstawienia tylko tych, które świadczone były na podstawie umów o pracę. O pracach dorywczych powinien wspomnieć, jeśli uważa to za istotne, ewentualnie może je pominąć.

Zakazane pytania na rozmowie kwalifikacyjnej

Wśród pytań zakazanych na rozmowie kwalifikacyjnej znajdują się wszystkie te, które dotyczą strefy prywatnej. Do nich zaliczamy bardzo popularne pytanie wśród kobiet o aktualne lub planowane macierzyństwo, pytania o stan zdrowia, wyznanie, poglądy polityczne, orientację seksualną czy też przynależność związkową. Co jednak zrobić w sytuacji, gdy pracodawca pozwoli sobie zadać jedno z zakazanych pytań? Kandydat może podjąć decyzję, czy chce na nie odpowiedzieć, czy też nie. Może na przykład uprzejmie odmówić odpowiedzi. Zgodnie z przepisami prawa jest do tego uprawniony, ponieważ są to sprawy osobiste. U większości osób pojawi się z pewnością myśl, iż odmowa będzie równoznaczna z brakiem zatrudnienia. W takiej sytuacji dobrze jest odpowiedzieć sobie na pytanie: Czy warto starać się o pracę w miejscu, gdzie już na wstępie nasza prywatność spotyka się z brakiem szacunku? Innym sposobem wyjścia z tej sytuacji jest udzielenie neutralnej odpowiedzi.

Wiele kontrowersji budzi również pytanie o niekaralność i żądanie zaświadczenia, które potwierdzi to, co mówimy. Tu wszystko zależy od stanowiska, na które aplikujemy. Jeśli staramy się o pracę w służbach mundurowych lub służbie cywilnej pracodawca ma prawo wymagać od nas takiego zaświadczenia. Wymóg niekaralności obejmuje również przedstawicieli profesji związanych z bezpieczeństwem, członków zarządów i rad nadzorczych, doradców finansowych, przedstawicieli handlowych oraz właścicieli firm biorących udział w przetargach. Kandydatów na stanowiska, dla których takiego wymogu nie ma, pracodawcy nie mogą pytać o niekaralność. Wymóg zaświadczenia o niekaralności musi być poparty wyraźną podstawą prawną.

Pracodawcy zobowiązani są również należycie zabezpieczyć pozyskane informacje od poszukującego pracy. Zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych pracodawca powinien zwrócić kandydatowi dokumenty lub zatrzymać, z tym że nie może wykorzystywać ich poza celami rekrutacyjnymi lub przekazywać osobom trzecim.

Joanna Kuzub (Zielona Linia 19524, Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia)

Źródło: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy

 

Zgodnie z polskimi przepisami, każde dziecko ma prawo do posiadania dowodu osobistego. Dokument ten stwierdza tożsamość osoby, poświadcza obywatelstwo polskie oraz uprawnia do przekraczania granic między państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

Po co dziecku dowód?
Dowód może się przydać żeby:
- potwierdzić tożsamość dziecka,
- mieć zawsze pod ręką numer PESEL dziecka,
- móc wykazać wiek dziecka
- dziecko mogło, pomimo braku paszportu podróżować po krajach UE.

Kto i kiedy musi mieć dowód osobisty
Każdy kto jest obywatelem polskim i mieszka w Polsce jest obowiązany posiadać dowód osobisty od ukończenia 18 roku życia lub od ukończenia 15 roku życia, jeżeli pozostaje w stosunku pracy lub nie zamieszkuje wspólnie z osobami, pod których władzą rodzicielską lub opieką się znajduje albo nie pozostaje pod władzą rodzicielską lub opieką.
Osoba która ukończyła lat 13 ma prawo (a nie obowiązek) otrzymać dowód. Na wniosek rodziców lub opiekunów dowód osobisty może być wydany dziecku które nie ukończyło 13 lat.
 

Kto składa wniosek o wydanie dowodu dziecku
Dorosły składa wniosek o wydanie dowodu osobiście. Za dziecko, które nie ukończyło jeszcze 13 lat wniosek składają rodzice lub ustanowieni przez sąd opiekunowie albo też jeden z rodziców wraz z pisemną zgodą drugiego z rodziców, poświadczony za zgodność podpisu przez organ gminy lub notariusza. Za nastolatka, który skończył już 13 lat wniosek o wydanie dowodu składa jeden z rodziców lub opiekun ustanowiony przez sąd.
Przy składaniu wniosku o dowód dla dziecka, które ukończyło już 5 lat wymagana jest jego obecność.
Do wniosku załącza się dwie fotografie, odpis skrócony aktu urodzenia. Do wniosku o ponowne wydanie dowodu załączenie odpisu skróconego aktu urodzenia nie jest obowiązkowe.
Dzieci poniżej 13 lat nie składają na wniosku swojego podpisu, a pole to pozostaje niewypełnione.
 

Gdzie składać wniosek o dowód dla dziecka?
Właściwym do złożenia takie wniosku jest urząd gminy, w miejscowości w której dziecko mieszka (jest zameldowane).
Jak długo trwa wyrabianie dowodu osobistego?
Termin wydania dowodu to zazwyczaj 30 dni od daty złożenia wniosku. W szczególnych przypadkach w/w termin może być krótszy lub dłuższy.
 

Kto może odebrać dowód osobisty dziecka?
Dowód osobisty dziecka, które nie ukończyło jeszcze 13 lat odbiera jeden z rodziców lub opiekun ustanowiony przez sąd. Natomiast nastolatek, który ma już skończone 13 lat może odebrać  dowód sam lub może to zrobić jeden z rodziców.
Co znajduje się w dowodzie osobistym?
W dowodzie osobistym zamieszcza się:
1. nazwisko i imię (imiona) oraz imiona rodziców i nazwisko rodowe;
2. datę i miejsce urodzenia;
3. adres miejsca zameldowania na pobyt stały, a w razie jego braku - zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad 3 miesiące; w przypadku braku zameldowania na pobyt stały albo pobyt czasowy trwający ponad 3 miesiące, danych o adresie nie zamieszcza się;
4. płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu;
5. numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);
6. nazwę organu wydającego, datę wydania oraz termin ważności dowodu osobistego.
Dowód osobisty zawiera również zdjęcie i podpis posiadacza, w przypadku dzieci pole to pozostaje puste.
 

Termin ważności dowodu osobistego dziecka
Dowód osobisty osobom, które nie ukończyły jeszcze 18 lat wydawany jest na 5 lat.
 

Aleksandra Kutyma

 

Urlop tacierzyński to potoczna nazwa dla urlopu, który przysługuje ojcu po urodzeniu dziecka lub w przypadku adopcji, czy przyznania opieki nad dzieckiem (rodzina zastępcza). Prawo do urlopu tacierzyńskiego przewidziane zostało w art. 28 dekretu legislacyjnego 151/2001 (Testo Unico maternità/paternità). Żeby urlop ten mógł być wzięty przez ojca muszą jednak zajść pewne okoliczności.

Pierwsza z nich to rezygnacja z całości lub części urlopu macierzyńskiego przysługującego matce.

Druga okoliczność, w której możliwe jest wzięcie urlopu tacierzyńskiego jest śmierć matki dziecka.

Trzecią okolicznością jest porzucenie lub nieuznanie dziecka przez matkę.

Kolejną okolicznością jest otrzymanie przez ojca prawa do wyłącznej opieki nad dzieckiem (art. 155bis c. c.).

Ostatnią okolicznością umożliwiającą skorzystanie z urlopu tacierzyńskiego to sytuacja, w której pracownica wymaga opieki szpitalnej ze względu na stan zdrowia, który uniemożliwia jej sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem.

W pierwszych czterech przypadkach, wniosek o przyznanie urlopu tacierzyńskiego należy złożyć telematycznie w INPS-ie, wypełniając odpowiednią deklarację, w której należy określić przyczyny, dla których ojciec stara się o ww. urlop. Jedynie w przypadku poważnej choroby matki, należy przedłożyć osobiście lub przesłać listem poleconym do lekarza sądowego INPS zaświadczenie lekarskie potwierdzające jej chorobę.

W przypadku przedwczesnego porodu i pobytu noworodka w szpitalu, urlop może zostać przełożony w całości lub częściowo do dnia wypisu dziecka.

Podczas urlopu tacierzyńskiego, ojciec dziecka otrzymuje 80% dziennego wynagrodzenia. Jego wysokość obliczana jest na podstawie ostatniego, przepracowanego  miesiąca przed rozpoczęciem urlopu (art. 22 oraz kolejne dekretu legislacyjnego 151/2001).

Aby móc skorzystać z prawa do urlopu tacierzyńskiego, pracownicy zatrudnieni w charakterze pomocy domowych i opiekunów osób starszych muszą złożyć wniosek (formularz MAT) zarówno w biurze INPS w miejscu zamieszkania, jak i u pracodawcy. Wynagrodzenie przez cały okres trwania urlopu wypłacane jest bezpośrednio przez INPS i w zależności od wyboru petenta może być przelewane na jego rachunek bieżący lub do Urzędu Pocztowego.

We wszystkich innych przypadkach…
W przypadku, gdy matka korzysta w pełni z urlopu macierzyńskiego, zgodnie z reformą rynku pracy (ustawa 92/2012) zostały wprowadzone od niedawna w formie eksperymentalnej dla okresu 2013-2015 niektóre środki, mające na celu wspieranie rodziny. Jedną z nowości jest urlop obowiązkowy i nieobowiązkowy dla ojców. Aby móc z nich skorzystać, ojciec musi złożyć pisemne zawiadomienie o chęci wzięcia tego rodzaju urlopu, minimum 15 dni przed przewidywaną datą narodzin dziecka. Pracodawca z kolei zobowiązany jest do złożenia telematycznie wniosku do INPSu. Do dnia dzisiejszego jednak nie został opublikowany dekret rministerialny z dnia 22 grudnia 2012 roku, który reguluje warunki jego przyznania.

Urlop obowiązkowy
Dotyczy pracowników zależnych i obliguje, do wzięcia 1 dnia płatnego urlopu do 5 miesiąca życia dziecka. Przyznawany jest niezależnie od urlopu macierzyńskiego i można z niego skorzystać jednocześnie z matką. Należy z niego skorzystać także w przypadku, gdy ojciec korzysta z urlopu tacierzyńskiego.

Urlop nieobowiązkowy
Ojciec może skorzystać, do 5 miesiąca życia dziecka, także z nieobowiązkowego, płatnego urlopu ojcowskiego przez kolejne 2 dni pracy w porozumieniu z matką. W tym przypadku, ojciec musi złożyć u pracodawcy oświadczenie matki o niewykorzystaniu przez nią ww. urlopu.

Maria Elena Arguello

Jeżeli planujesz zapisać dziecko do żłobka lub przedszkola państwowego lub chcesz skorzystać z różnych ulg oferowanych przez instytucje publiczne (szkoły, uniwersytety, szpitale, przychodnie) , a nawet zaciągnąć pożyczkę dofinansowaną ze skarbu państwa będziesz musiał przedłożyć zaświadczenie Ise lub Isee.

Ise (wł.indicatore della situazione economica) i Isee (wł. indicatore della situazione economica equivalente) są parametrami, które służą do określenia sytuacji finansowej rodziny. Wskaźniki te są wymagane przez organizacje i instytucje (publiczne szpitale, przychodnie, szkóły, uniwersytety, itd.), oferujące usługi publiczne i świadczenia socjalne.

Co to jest Ise?
Ise jest wskaźnikiem określającym sytuację finansową całej rodziny. Do wyliczenia wartości Ise brane są pod uwagę dochody rodziny oraz wartość posiadanegoo majątku (zarówno dobra ruchome jak i nieruchomości).

Isee  jest wskaźnikiem określającym sytuację finansową każdego członka rodziny.

Do czego potrzebne są Ise i Isee?
Wskaźnik Ise jest wymagany przez gminy (comuni) przy składaniu wniosków o zasiłek macierzyński (assegnio per la maternità).

Isee natomiast jest potrzebny do określenia ceny za korzystania z usług instytucji publicznych i otrzymania ewentualnych zniżek (np. miesięczne czesne za żłobek czy przedszkole, obiady w szkolne stołówce, stypendia) oraz do otrzymania zniżek na tzw. usługi publicznej użyteczności  (np. abonament za telefon stacjonarny).

Jak otrzymać zaświadczenie o sytuacji finansowej rodziny wg wskaźników Ise lub Isee?
Po wypełnieniu deklaracji na specjalnym formularzu DSU (wł. dichiarazione sostitutiva unica), który można otrzymać w urzędach gmin, w biurach CAF (Centri di Assistenza Fiscale) i w biurach INPS należy udać się do urzędu gminy (comune) lub do biura CAF, gdzie zostanie zrobione wyliczenie i wydane odpowiednie zaświadczenie.

Porady praktyczne
Po zaświadczenie Ise lub Isee najlepiej udać się do biura CAF-u w pobliżu miejsca zamieszkania. Tam urzędnicy wyjaśnią Ci jakie dokumenty będą potrzebne do zrobienia rozliczenia (np. zaświadczenie o zarobkach albo roczna deklaracja podatkowa, umowa wynajmu mieszkania lub umowa własności nieruchomości, itp.) Po skompletowaniu dokumentów trzeba będzie ponownie wrócić do CAF-u, gdzie urzędnik na ich podstawie dokona rozliczenia (zazwyczaj „od ręki”) i wyda odpowiedni zaświadczenie do przedłożenia w szkole, szpitalu czy innej instytucji lub organizacji.

Ile kosztuje Ise i Isee?
Oba wyliczenia i zaświadczenia są całkowicie BEZPŁATNE.
Uwaga zatem na oszustów (różnego rodzaju doradców podatkowych nieautoryzowanych przez urzędy gmin i biura żerujące na niedoinformowaniu cudzoziemców).

Danuta Wojtaszczyk

 

Więcej artykułów…