Poradniki - Nasz Swiat
18
So, listopad

Właściciele wielu sklepów, chcąc ułatwić kupującym zakupy, umożliwiają nabycie droższych produktów na raty (np. przy zakupie sprzętu RTV lub AGD, mebli, itp.)

Tego typu operacja nosi we Włoszech nazwę “credito al consumo” (polskim odpowiednikiem jest kredyt konsumpcyjny).
Na raty można kupić wiele drogich towarów, często nie wnosząc nawet zaliczki, rozpoczynając spłatę rat zwykle po miesiącu od momenty nabycia produktu.

Możliwość dokonania zakupu dają banki i inne instytuty kredytujące, poprzez udzielenie kredytu lub pożyczki (wł. prestito personale). W przypadku zakupów na raty mówimy o kredycie ratalnym.

Z kredytu konsumpcyjnego we Włoszech wyłączone są kredyty/pożyczki na sumę poniżej 200 euro i powyżej 75.000 euro.

W ostatnim czasie coraz częściej w mediach zwykłych oraz elektronicznych pojawia się problematyka przestępstwa kradzieży tożsamości. Opracowanie to wyjaśni jej mechanizmy oraz przedstawia do czego potrzebna jest sprawcom owa “skradziona” tożsamość.

Na czym polega kradzież tożsamości?
Kradzież tożsamości polega na tym, iż sprawca lub grupa sprawców w sposób bezprawny (a najczęściej podstępny) wchodzi w posiadanie danych osobowych poszczególnych osób takich jak: imię i nazwisko, adres, pesel, data urodzin, nr karty kredytowej etc.
Powyższe dane są uzyskiwane po to, aby były wykorzystane w celach przestępczych (np. wyłudzeniu kredytu) lub celach związanych z popełnianiem przestępstw (np. wynajmowanie lokali przeznaczonych na przechowywanie kradzionych towarów na naziwsko “ofiar”)

Procedura kradzieży tożsamości
Technik kradzieży tożsamości jest bardzo wiele i należy podejrzewać, że stale się one w różny sposób “rozwijają”. Zdaniem autora w istocie można wyróżnić 5 zasadniczych sposobów:
a) metoda “mechaniczna” (tudzież: elektroniczna) – sprawcy pozyskują wskazane wrażliwe dane za pomocą technik komputerowych – programów szpiegowskich typu spyware, koni trojańskich, wirusów oraz za pomocą tzw. phisingu,

b) metoda wyłudzenia danych – sprawcy poprzez różnego rodzaju pozorne działania (np. rzekome zainteresowanie CV danej osoby w celu zatrudnienia) uzyskują (w istocie – wyłudzają) dane bezpośrednio od ofiary,

c) metoda “podejrzenia” danych – sprawcy pozyskują te dane wskutek obserwacji danej osoby lub grupy osób w różnych sytuacjach (np. podglądają lub fotografują nr karty kredytowej),

d) metoda zakupu danych od nieuczciwych osób prowadzących różne bazy danych,

e) metoda przejęcie cudzych nieużywanych lub małoużywanych kont internetowych na różnych portalach (za pomocą hackingu).

Czemu służy ten proceder?
Kradzież tożsamości sama w sobie rzadko jest celem. Przeważnie jest to środek służący popełnieniu przestępstwa lub ułatwiający jego popełnienie. Przykładowo sprawcy kradzieży tożsamości:
- zakładają fałszywe konta internetowe, fałszywe adresy pocztowe,
- podrabiają dokumenty ofiary i zakładają w jej imieniu„lewe” konta bankowe,
- podrabiają dokumenty bankowe i wyłudzają kredyty,
- podrabiają karty płatnicze,
-  wynajmują mieszkania posługując się danymi ofiary (tam np. odbierają zamówione towary),
- pod fikcyjnymi danymi zatrudniają osoby tzw. „muły pieniężne” które niczego nie świadome uczestniczą w procesie prania brudnych pieniędzy (ich praca polega na przelewaniu pieniędzy pomiędzy różnymi kontami po zachowaniu dla siebie prowizji).

Jak się strzec?
Strzeżenie się przed zjawiskiem kradzieży danych to skomplikowany proces i złożony proces. Przede wszystkim trzeba jednak co najmniej:
- zabezpieczać komputer stosownymi programami antywirusowymi,
- nie podawać pochopnie danych osobowych w internecie oraz osobom trzecim,
- strzec się podawania danych w dziwnych sytuacjach (np. peselu telemarketerowi),
- pilnować dokumentów osobistych oraz kart płatniczych,
- niezwłocznie zgłaszać zagubienie lub kradzież dokumentów lub kart płatniczych na policję, do banków itd.

Na co zwrócić uwagę, decydując się na poszukiwanie pracy poza krajem?

Okres wakacyjny sprzyja wyjazdom za granicę w celu poszukiwania pracy. Zazwyczaj pojawiają się wówczas oferty pracy sezonowej, które kuszą nie tylko uczniów i studentów, ale również tych, którzy mają problem ze znalezieniem zatrudnienia w miejscu stałego zamieszkania.

Wyjazdy za granicę wiążą się jednak zwykle z ryzykiem, zwłaszcza w przypadku osób, które nie znają dobrze języka obowiązującego w państwie, w którym chcą pracować. W związku z tym Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej stworzyło specjalny poradnik dla osób planujących wyjazd za granicę w celu poszukiwania pracy, które zamierzają korzystać z usług publicznego lub niepublicznego pośrednictwa pracy jak też systemu EURES.

Zachowaj czujność!

Jak podaje Ministerstwo, corocznie ok. 100 tys. osób korzysta z usług niepublicznych agencji zatrudnienia. Decydując się na wyjazd, należy przede wszystkim dokładnie zapoznać się z ogłoszeniem o ofercie pracy, która nas interesuje, a następnie zweryfikować dane pracodawcy. Warto sprawdzić firmę, agencję, która zgłasza ofertę pracy. Należy też dokładnie przyjrzeć się warunkom zatrudnienia, ale również zakwaterowania czy wyżywienia. Aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek, warto dokładnie zapoznać się z oferowaną nam umową o pracę.

Co jest podstawą sukcesu w biznesie? Wśród wielu odpowiedzi na to pytanie, zazwyczaj pojawia się hasło: dobry pomysł.

O ile jednak łatwiej jest osobom, które mają sprecyzowane zainteresowania zawodowe, trudniej jest założyć firmę w sytuacji, gdy mamy problem z określeniem swoich predyspozycji . Wówczas warto skorzystać z niejako „gotowych” pomysłów na biznes. Jedną z takich koncepcji  jest stworzenie myjni parowej.

Od czego zacząć?

Przede wszystkim należy dokonać analizy rynku przed rozpoczęciem działalności. Warto zbadać swoją konkurencję, zdiagnozować popyt na nasze potencjalne usługi. Jeśli w efekcie weryfikacji okaże się, że istnieje zapotrzebowanie na rynku, warto rozpocząć pracę nad tworzeniem przedsiębiorstwa.

W przypadku osób bojących się ryzyka, warto zainwestować w działalność, która nie wymaga dużych nakładów inwestycyjnych na etapie tworzenia firmy. W przypadku myjni parowej pierwotny nakład finansowy jest stosunkowo niski. Jeżeli posiadamy samochód, naszą myjnię możemy zlokalizować np. w garażu, ważne, aby była ona umiejscowiona w korzystnej lokalizacji. Najlepiej, jeżeli myjnia będzie się znajdowała w okolicy węzłów komunikacyjnych, w budynku, w którym jest dostęp do naturalnego źródła światła.Kolejnym etapem jest przeszkolenie z obsługi specjalistycznych urządzeń oraz zakup stosunkowo niedrogiego sprzętu do mycia aut parą. W zależności od dystrybutora – szkolenia mogą być płatne lub bezpłatne.

Jak się przygotować do tego typu rekrutacji?

Rozmowa kwalifikacyjna za pośrednictwem Skype nie jest jeszcze standardem, ale coraz więcej pracodawców z niej korzysta. Jest ona doskonałym rozwiązaniem w przypadku, gdy obie strony dzieli duża odległość. Może pozwolić pracodawcy na wyeliminowanie niewykwalifikowanych kandydatów do spotkania w pełnym wymiarze.

O czym należy pamiętać, przygotowując się do takiej rozmowy?

Przede wszystkim pamiętajmy, iż jest to spotkanie rekrutacyjne i obowiązują nas te same zasady, co przy spotkaniu twarzą w twarz. Dlatego też warto zadbać o wygląd. Nie rozmawiajmy w dresie, tylko w odpowiednim stroju biznesowym, zarówno w górnej jak i dolnej części, gdyż może zdarzyć się, że podczas rozmowy będziemy zmuszeni odejść od komputera.

Wybierając miejsce rozmowy, zwróćmy uwagę na to, aby było ono ciche i spokojne. Pamiętajmy również o tym, że nasz przyszły pracodawca widzi nie tylko nas, ale również i to, co się wokół nas dzieje. Zadbajmy więc o odpowiednie tło, niech będzie to gładka ściana lub biblioteczka, która może działać na naszą korzyść, świadcząc o tym, iż jesteśmy wykształceni i oczytani. Zamknijmy okno, aby nie było słychać dźwięków ulicy, szczekania psów, wyciszmy telefon i uprzedźmy domowników. Warto również zwrócić uwagę na odpowiednie oświetlenie.

Przed rozmową przygotujmy wszystkie, niezbędne dokumenty: listy polecające, CV, informacje na temat przyszłego pracodawcy, listę pytań, aby móc w trakcie rozmowy dyskretnie zerknąć do notatek w razie wątpliwości. Pamiętajmy jednak, aby nie czytać z kartki gotowych odpowiedzi!

Zgodnie z Konstytucją włoską, praca organów, organizacji lub instytucji publicznych musi być skuteczna i zapewniająca bezstronność administracyjną. W rzeczywistości, często zdarza się, że obywatel zgłaszający się z konkretnym pytaniem do jednego z urzędów, albo nie otrzymuje wystarczających odpowiedzi, albo staje się ofiarą niesprawiedliowści.

W związku z tym, dla zapewnienia poszanowania zasad konstytucyjnych, 10 lat temu powstał urząd Rzecznika Praw Obywatelskich (diffensore civico), który w dzisiejszych czasach zaczyna odgrywać coraz większą rolę.

W wielu regionach, prowincjach i gminach włoskich otwarte zostały urzędy Rzecznika Praw Obywatelskich, a w statutach poszczególnych regionów, prowincji i gmin zostały ustalone procedury jego wyboru, kadencji i obowiązków.

Kim jest Rzecznik Praw Obywatelskich
Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest adwokatem ani sędzią czy politykiem, lecz ekspertem wyspecjalizowanym w kwestiach prawnych i podatkowych. Każdy obywatel może się do niego zwrócić z wnioskiem o udzielenie pomocy w ochronie swoich praw. Bada on czy na skutek działania organów państwowych nastąpiło naruszenie prawa obywatela. Bada także, czy działalność organów jest zgodna z zasadami współżycia społecznego i sprawiedliwości społecznej.

Rozpoczyna się sezon zagranicznych wyjazdów do pracy sezonowej. Zatrudnienie w innych krajach, choć atrakcyjne, związane jest z wieloma czynnikami ryzyka. Jak ich uniknąć? Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej RP opracowało specjalny poradnik dla wyjeżdżających, korzystających z usług publicznego lub niepublicznego pośrednictwa pracy oraz systemu EURES.

Jak wynika z danych MPiPS z usług niepublicznych agencji zatrudnienia w zakresie podejmowania pracy za granicą korzysta rocznie ok. 100 tysięcy osób. Niestety, wciąż pojawiają się także informacje o działalności nielegalnych pośredników pracy. Wyłudzają oni wysokie opłaty, często nie wywiązując się z obietnic zapewnienia pracy. Liczą na niedoświadczenie i niewiedzę wyjeżdżających.

 
Jak bezpiecznie wyjechać do pracy za granicę?

Poradnik „Co trzeba wiedzieć, aby bezpiecznie wyjechać do pracy za granicę?” przedstawia możliwości podejmowania legalnego zatrudnienia polskich obywateli w krajach europejskich. Zawiera opisy regulacji prawnych oraz zasad obowiązujących przy ubieganiu się o pracę za granicą. Przedstawia również bezpieczne sposoby poszukiwania zatrudnienia.

 Podstawowymi zasadami poszukiwania zagranicznej pracy są:

    uważne zapoznawanie się z ogłoszeniami,
    sprawdzanie warunków zatrudnienia,
    szczegółowe zapoznanie się z umową,
    sprawdzenie firmy pośredniczącej w znalezieniu pracy oraz samego pracodawcy.

 Co warto wiedzieć?

 W poradniku MPiPS znajdują się odpowiedzi na zasadnicze pytania:
   Które agencje zatrudnienia działają legalnie?

Więcej artykułów…