Poradniki - Nasz Swiat
18
N, listopad

Ustawa nazywana popularnie “dekretem Bersani bis” wprowadziła ważne zmiany dotyczące zasad wypowiadania umów z operatorami sieci telefonicznych (stacjonarnych i komórkowych), na połączenie z internetem i telewizyjnymi, m.in.: z Tim, Vodafone, Wind, Telecom, Infostrada, Fastweb, Tiscali, Sky, Premium.

Należy jednak zaznaczyć, że dekret Bersani bis dotyczy tylko zasad rozwiązywania umów wyżej opisanych usług dla osób prywatnych, nie zaś firm czy instytucji.

Konieczność wprowadzenia dodatkowej ochrony prywatnych konsumentów zrodził fakt, że umowy operatorów telefonicznych i telewizyjnych przygotowywane są według pewnego standardu, na gotowych drukach, które klient musi tylko podpisać, nie mając przy tym możliwości negocjowania warunków umowy.

Dekret Bersani wprowadził zmiany, które dotyczą przede wszystkim:
- zasad rozwiązywania umowy przed upływem ustalonego w niej terminu abonamentu;
- zmian adresu, pod którym chcemy korzystać z danej usługi;
- zniesienie dodatkowych kosztów dla kart na doładowanie (carte prepagate)


Wypowiadanie umowy
Prawo przewiduje, że każdy klient może rozwiązać umowę na daną usługę w każdej chwili i bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Dopuszczono jedynie możliwość pobierania opłat przez firmy oferujące usługi telefoniczne, na połączenie z internetem, abonamenty telewizyjne  na pokrycie kosztów związanych odłączeniem linii.
Operatorzy Ci nie mogą jednak obciążać klientów kosztami za wcześniejsze wypowiedzenie umowy.


UWAGA: Nawet jeżeli w umowie zawarto klauzulę informującą, że za wcześniejszą rezygnację z abonamentu klient zostanie obciążony karą, zapis ten jest nieważny, gdyż niezgodny z obowiązującym prawem.


Jak wypowiedzieć umowę
Umowę z operatorami sieci telefonicznych, internetowych i telewizyjnych należy bezwzględnie wypowiedzieć (disdire) NA PIŚMIE, wysyłając rezygnację z abonamentu listem poleconym za potwierdzeniem odbioru (lettera con raccomandata e ricevuta di ritorno).
W wypowiedzeniu należy podać swoje dane osobowe, adres zamieszkania, numer klienta lub numer umowy i jasno wyrazić chęć rezygnacji z usługi/abonamentu.


List należy wysłać pod adres prawny firmy (sede legale), jednak można też, jako zapowiedź, przesłać jego kopię faksem.

Zgodnie z przepisami operator ma 30 dni, od momentu otrzymania wypowiedzenia na
odłączenie usługi i po upływie tych 30 dni nie może żądać od klienta żadnych opłat.

W czasie tych 30 dni klient jest zobowiązany zwrócić firmie ewentualne aparaty (np. modem, telefon), jeżeli je dzierżawił.

Ochrona praw konsumentów

Nad prawami konsumentów, korzystających z usług sieci komunikacyjnych  czuwa we Włoszech rządowa  instytucja o nazwie Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (AGCOM).

AGCOM zadecydował, że warunki i ewentualne koszty związane z odłączeniem linii/usługi muszą zostać jasno  wyszczególnione w umowie. Ponadto, klient bez ponoszenia jakiejkolwiek sankcji pieniężnej  może wypowiedzieć kontrakt w każdej chwili.

Jeżeli operator sieci telefonicznej lub telewizyjnej narusza prawo, żądając od klienta dodatkowych opłat, konsument może domagać się respektowania swoich praw bezpośrednio poprzez AGCOM (www.agcom.it).

Stranieri in Italia
Opracowanie i tłumaczenie
Danuta Wojtaszczyk

Poniższy przewodnik wyjaśnia jak odpowiedzieć pytanie po pytaniu na tegoroczny Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań. Dostępny jest w dwóch wersjach, czerwonej dłuższej i zielonej krótszej.

Także wszyscy imigranci, mieszkający legalnie we Włoszech mają obowiązek odpowiedzenia na ankiety 15. Powszechnego Spisu 2011.

Osoby, które nie rozumieją dobrze języka włoskiego, mogą ściągnąć poniżej bezpłatny przewodnik po polsku, który ma na cel ułatwienie wypełnienia ankiet. W przewodniku zostały przetłumaczone wszystkie pytania  oraz wyjaśnienia w jaki sposób należy ją wypełnić.

Przewodnik został przetłumaczony na 19 języków. Pozostałe języki dostępne są tutaj.

Uwaga!
Przewodnik czerwony skierowany jest do osób, które otrzymały ankieta koloru czerwonego (bardziej szczegółową), natomiast przewodnik zielony do osób, które otrzymały skróconą, zieloną wersję ankiety.

Przewodnik czerwony

Przewodnik zielony

W przypadku naruszenia przepisów kodeksu drogowego (dekret legislacyjny 285 z 1992 r.) organ ścigania (policja, karabinierzy, Guardia di Finanza, lub straż miejska) wystawia kierowcy pojazdu mandat.
Należy pamiętać, że możemy zostać ukarani mandatem natychmiastowym np. za złe parkowanie lub tzw. mandatem zaocznym, który wystawiany jest w przypadku, gdy nie można ustalić w danym momencie sprawcy wykroczenia. W drugim przypadku, mandat np. za jazdę na czerwonym świetle wysyłany jest na adres zameldowania właściciela pojazdu.


Niesprawiedliwe ukaranie mandatem za naruszenie przepisów ruchu drogowego
Jeżeli otrzymaliśmy mandat, możemy zapłacić go w przeciągu 60 dni od otrzymania powiadomienia. Jeżeli natomiast uznamy, że wysokość mandatu jest za duża, możemy odwołać się w prefekturze lub u sędziego pokoju.

UWAGA: W przypadku mandatu zaocznego, mandat musi zostać przesłany do właściciela w terminie do 90 dni od dnia naruszenia przepisów ruchu drogowego.

Co się stanie, jeżeli zdecydujemy się na niezapłacenie mandatu?
Jeżeli zdecydujemy się na niezapłacenie mandatu, po upływie 60 dni od otrzymania powiadomienia jego wysokość wzrośnie dwukrotnie. Ponadto nie będziemy mogli już się odwołać, a zgłoszenie zostanie przesłane do firmy windykacyjnej, która w imieniu Comune wyśle na nasz adres tzw. „cartella di pagamento”, w której oprócz nakazu zapłaty dwukrotnej sumy mandatu zostaną naliczone nam karne odsetki.
Należy pamiętać, że również w przypadku zapłacenia kary z opóźnieniem (po upływie 60 dni), otrzymamy od firmy windykacyjnej nakaz uiszczenia dodatkowych opłat.

W jaki sposób należy uiścić opłatę?
Płatności można dokonać na poczcie i w niektórych kioskach (tabbacaio).
Może zdarzyć się, że w wyniku błędów biurokratycznych, płatność nie zostanie odnotowana i sprawa zostanie przekazana firmie windykacyjnej. Przechowując potwierdzenie zapłaty, możemy wykazać, że mandat został zapłacony w terminie.Po dokonaniu zapłaty, potwierdzenie należy przechowywać przez co najmniej pięć lat od daty płatności.

Odwołanie u prefekta
Jeżeli uznamy, że wystawienie mandatu jest niesłuszne możemy odwołać się u prefekta lub sędziego pokoju. Należy pamiętać, że jeżeli zwrócimy się do prefekta nie będziemy mogli skorzystać z pomocy sędziego pokoju i na odwrót. W obu przypadkach, termin prezentacji odwołania wynosi 60 dni od otrzymania mandatu.
W odwołaniu musimy podać wszystkie szczegóły kary administracyjnej (numer protokołu, datę i miejsce popełnienia wykroczenia) i musimy określić powody, dla których uważamy, że kara jest niesłuszna. 
Powody złożenia odwołania mogą być różne np. otrzymanie mandatu po upływie wyznaczonego terminu 90 dni lub niewskazanie na mandacie rodzaju wykroczenia lub zatrzymanie pojazdu w miejscu niedozwolonym z powodu jego awarii, itp.
Do odwołania dobrze jest dołączyć wszystkie dokumenty, które niezbędne będą do wyjaśnienia okoliczności.
Kierując sprawę do prefektury musimy pamiętać, że możemy zostać wezwani do złożenia zeznania. Prefekt, otrzymując wszystkie dokumenty ma 120 dni na orzeczenie czy wystawiony mandat był słuszny czy nie. W momencie, gdy zostaniemy wezwani do złożenia zeznania, termin orzeczenia zostaje przedłużony o kolejne 30 dni.
Gdy nie otrzymamy żadnego wcześniejszego powiadomienia, oznacza to, że nasze odwołanie zostało przyjęte.
Jeżeli jednak prefekt zadecyduje o odrzuceniu odwołania, może orzec nakaz zapłacenia większej grzywny.
W przypadku, kiedy uznamy, że decyzja prefekta jest niesłuszna, mamy 30 dni na złożenie kolejnego odwołania do sędziego pokoju.
Warto pamiętać, że złożenie odwołania w prefekturze jest bezpłatne, a jeżeli chcemy je przesłać listem poleconym, będziemy musieli opłacić jedynie koszty przesyłki.

Odwołanie u sędziego pokoju
Złożenie odwołania u sędziego pokoju jest alternatywą do złożenia go w prefekturze i także w tym przypadku mamy 60 dni na odwołanie od momenty otrzymania mandatu.
Należy pamiętać, że złożenie odwołania u sędziego pokoju oznacza sprawę sądową i to powołany specjalnie sędzia uzna czy odwołanie jest słuszne. Podobnie jak w prefekturze będziemy mogli zostać wezwani do złożenia zeznań i oznacza to, że będziemy musieli wstawić się przed sędzią, w innym przypadku nasze odwołanie zostanie automatycznie odrzucone.
Do wniosku należy załączyć oryginał wezwania do zapłaty grzywny oraz inne dokumenty, które niezbędne będą do wyjaśnienia okoliczności.
Dokumenty muszą zostać złożone bezpośrednio w biurze sędziego lub mogą zostać wysłane listem poleconym z potwierdzeniem odbioru. Do wniosku o odwołanie należy załączyć 5 kopii wszystkich dokumentów.
Złożenie odwołania u sędziego pokoju nie jest bezpłatne. Za kary do 1000 euro należy zapłacić tzw. „contributo unificato” o wartości 37 euro. Wpłaty można dokonać w autoryzowanych tabaccai. Dla wyższych kar “contributo unificato” jest wyższy. Oprócz tego do odwołania należy załączyć znaczek skarbowy w wysokości 8 euro.
Mianowany sędzie wyznaczy termin rozprawy, podczas której omówione zostaną podstawy do odwołania i sędzia weźmie pod uwagę także dołączone do odwołania dokumenty.
Po odsłuchaniu wnioskodawcy (lub jego obrońcy) i ocenie przedstawionych dowodów, sędzia wyda wyrok.
W przypadku odrzucenia, od decyzji sędziego pokoju możemy się odwołać w sądzie cywilnym. W tym przypadku będziemy musieli skorzystać z pomocy prawnika.

Andrea De Rossi
prawnik

Udokumentowane okresy zatrudnienia obywateli polskich zagranicą są zaliczane do okresów pracy w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych.

Pracując zagranicą, powinniśmy pamiętać o gromadzeniu dokumentów potwierdzających staż pracy. Okresy wcześniejszego zatrudnienia możemy udokumentować przede wszystkim świadectwem pracy, ale także innymi dokumentami prywatnymi i urzędowymi.

Należą do nich:
umowa o pracę,
zaświadczenie wystawione przez pracodawcę,
odcinki wypłat wynagrodzenia,
zaświadczenia o objęciu pracownika ubezpieczeniem społecznym.

Uznanie stażu pracy zagranicą jest istotne ze względu na uprawnienia pracownicze, przy których uwzględnia się okresy zatrudnienia u wszystkich pracodawców. Chodzi o następujące uprawnienia:

„W 2008 r. otrzymałam dyplom licencjata położnictwa w Polsce, który zgodnie z przepisami unijnymi podlega automatycznemu uznaniu w państwach Unii Europejskiej. Ze względów prywatnych postanowiłam wyjechać do Hiszpanii. We wrześniu 2008 r. we właściwym hiszpańskim urzędzie złożyłam wymagane dokumenty i od tamtej pory moja sprawa utknęła. W lipcu 2009 r. zgłosiłam mój problem do Centrum SOLVIT Polska, które bardzo szybko go przeanalizowało i stwierdziło podejrzenie naruszenia prawa UE przez administrację hiszpańską. Zgodnie z przepisami UE, procedura uznania kwalifikacji w moim przypadku nie powinna była trwać dłużej niż 3 miesiące. Dzięki interwencji SOLVIT, instytucja hiszpańska w połowie września 2009 r. wydała pozytywną decyzję w mojej sprawie, co pozwoliło mi podjąć pracę w moim zawodzie w Hiszpanii”

(Barbara z Hiszpanii).

 

Problem Pani Barbary jest jednym z wielu, jakie wpływają do Centrum SOLVIT Polska. Prawo pobytu, podjęcia pracy lub studiów w dowolnie wybranym państwie UE stanowi podstawowe prawo jej obywateli. Przedsiębiorcy mają także prawo do zakładania i prowadzenia działalności gospodarczej oraz do tymczasowego świadczenia usług na terenie całej Unii. Jednak zdarza się, że rozbieżności w interpretowaniu przepisów unijnych przez administracje krajowe, a także przewlekłe procedury utrudniają korzystanie z tych praw.

Dzięki bobomiganiu 24-miesięczne dzieci mówią, jak dzieci 27-28 miesięczne, budują znacznie dłuższe zdania, a 36 miesięczne mówią jak dzieci dwuletnie.
Główna idea stosowania sign2baby, czyli języka migowego dla niemowląt, polega na wsparciu procesu komunikacji werbalnej dziecka, u którego mowa nie została jeszcze wykształcona. Znajomość języka migowego nie tylko ułatwia wzajemną komunikację, ale i przynosi wiele korzyści w późniejszym etapie rozwoju dziecka.

Jak dobrze wiemy, póki aparat artykulacyjny nie osiągnie swojej sprawności, dziecku nie wyrosną zęby, a mięśnie języka i wiązadła głosowe nie będą gotowe do błyskawicznych przełączeń, niemowlę może wyrażać swoje potrzeby i spostrzeżenia za pomocą rąk, ciała i mimiki. Dlatego też dla dopełnienia procesu wstępnej komunikacji wystarczy zaopatrzyć niemowlę w narzędzie, jakim jest w tym wypadku znak migowy.
Przykładem na szybko postrzegany język migowy przez dzieci jest machanie dłonią na pożegnanie, to gest, który już kilkumiesięczne dziecko potrafi wykonać.

Wieloletnie eksperymenty naukowe wykazały, że wspieranie mowy prostymi gestami nie tylko umożliwia wcześniejszą komunikację z niemowlętami, ale również wpływa korzystnie na rozwój mowy i zdolności językowe dziecka.
Dowiedziono również, że miganie stymuluje rozwój intelektualny dzieci, a niemowlęta posługujące się znakami w komunikacji z rodzicami osiągały wyższe wyniki w testach na inteligencję.
Świetnym dowodem na efekty korzystania z języka migowego jest praca Josepha Garcia, który to w latach 70-tych, po szeregu badań zagadnienia stosowania języka migowego zauważył, że słyszące dzieci głuchych rodziców nawiązują z rodzicami kontakt znacznie wcześniej, niż zaczynają mówić. To nasunęło mu pomysł eksperymentów z komunikacją ze słyszącymi niemowlętami w języku migowym.
Pierwsze badania dowiodły, że dzieci, które od szóstego miesiąca życia stale i regularnie obserwują znaki, są w stanie za ich pomocą komunikować się ze swoimi rodzicami już w wieku 8-9 miesięcy.

Krok po kroku
Podstawą komunikacji pozostaje nadal język foniczny. Naukowcy przestrzegają przed pokazywaniem znaków bez mówienia. Znaki mają ilustrować odpowiednie treści, a dopiero z czasem staną się dla dziecka narzędziem przekazu jego komunikatów. Dlatego też wprowadzanie symboli można zacząć w dowolnym momencie (nawet od pierwszego dnia życia maleństwa), jednak najefektywniej jest rozpocząć miganie z dziećmi na przełomie 6-9 miesiąca życia.

Prawo do emerytury w Italii nabywa się po osiągnięciu wieku 65 lat w przypadku mężczyzn i 60 lat – kobiet.

Emeryturę za pracę we Włoszech otrzymuje się po osiągnięciu wieku minimalnego. Dla mężczyzn wynosi on 65 lat, a dla kobiet 60. Do otrzymania emerytury wymagany jest ponadto okres składkowy, wynosi on 20 lat.

Istnieją trzy systemy obliczania okresu składkowego. Pierwszy dla osób, które rozpoczęły pracę od 1 stycznia 1996 roku włącznie emerytura jest obliczana na podstawie systemu „składkowego”. Drugi dla osób, które 31 grudnia 1995 roku pracowały przez co najmniej 18 lat, emerytura jest obliczana na podstawie systemu „redystrybucyjnego”. Natomiast trzeci dla osób, które 31 grudnia 1995 roku pracowały mniej niż 18 lat, emerytura jest obliczana w oparciu o system „mieszany” (redystrybucyjny i składkowy).

Prawo do emerytury nabywa się po osiągnięciu wieku 65 lat w przypadku mężczyzn i 60 lat – kobiet. Natomiast osoby o stwierdzonym 80 proc. inwalidztwie oraz pracownicy niewidomi mogą przejść na emeryturę w wieku 60 lat (mężczyźni) i 55 (kobiet).

Kobiety mogą przedłużyć okres pracy do 65 roku życia, uzyskując stosownie wyższe wynagrodzenie.

Uzyskać prawo do emerytury można po udokumentowaniu 20 lat pracy (opłacanych przez pracodawcę składek). Przewidziane są wyjątki od tej zasady. Wystarczy udokumentowanie 15 lat pracy w przypadku osób, które w dniu31 grudnia 1992 r.:

* mogły udokumentować 15 lat pracy;
* już osiągnęły wiek emerytalny zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym czasie (55 lat w przypadku kobiet i 60 mężczyzn),
* zostały uprawnione do wpłacania składek na ubezpieczenie (tzw. ubezpieczenie dobrowolne).

Podstawą naliczenia emerytury jest całość wpłaconych składek, przeliczonych stosownie do wzrostu PKB.
Wniosek o emeryturę

Wniosek o wypłacanie emerytury należy złożyć do INPS, czyli włoskiego ZUS-u. Formularze znajdują się w biurach terytorialnych INPS, można je również znaleźć na stronie internetowej INPS.

Wniosek może być złożony osobiście lub wysłany pocztą, można również skorzystać z instytucji zajmujących się (nieodpłatnie) przygotowaniem niezbędnej dokumentacji.

Emerytura za wysługę lat
Przejść na emeryturę wskutek wysługi lat można we Włoszech gdy:
* pracownicy najemni przepracowali 35 lat pracy (okres ten muszą potwierdzać wpłacane składki) i mają ukończone 58 lat;
* pracownicy „na własny rachunek"- rzemieślnicy, zajmujący się handlem i rolnicy, mogą przejść na emeryturę posiadając 35 lat pracy (wpłacanych składek) w wieku 59 lat.

Więcej artykułów…