Czym jest syndrom dorosłych dzieci alkoholików (DDA)? - Nasz Swiat
28
So, maj

Zdrowie i uroda

Każdy kto żył lub żyje w rodzinie gdzie kiedykolwiek nadużywano alkoholu, jest DDA.

To zespół cech osobowości ukształtowanych u dziecka, które wychowywało się w rodzinie z problemem alkoholowym.

Utrudniają adaptację w dorosłym życiu, szczególnie w sytuacjach konfliktowych, kiedy mogą uruchomić się dziecięce strategie radzenia sobie ze stresem. Uniemożliwiają też rozwój postaw i reakcji bardziej adekwatnych do rzeczywistych zdarzeń.

Każdy kto żył lub żyje w rodzinie gdzie kiedykolwiek nadużywano alkoholu, jest DDA.

Osoby takie mają tendencje do izolacji od ludzi, zabiegają o aprobatę innych tak bardzo, że tracą po drodze poczucie własnej tożsamości. Sukces mierzą miara pochwal jakie otrzymają od innych, ponieważ sami nie umieją się cieszyć swoim osiągnieciem.

Boją się krytyki, bowiem każdą krytykę odbierają jako osobisty atak i zagrożenie. Mylą miłość z litością i najczęściej kochają tych, którymi mogą się opiekować lub którzy potrzebują ich pomocy. Czują się winni ilekroć stają w obronie własnych potrzeb toteż często ustępują innym. Są nadmiernie odpowiedzialni i nadobowiązkowi. Łatwiej im troszczyć się o innych niż o siebie, co pozwala im nie dostrzegać własnych wad i unikać odpowiedzialności wobec samego siebie. Czują strach przed cudzym gniewem, wolą „chodzić na paluszkach” byle tylko za wszelką cenę zachować spokój. A jednocześnie nie mogą żyć bez ekscytacji, stresu i chaosu emocjonalnego. W chwilach, gdy wszystko jest dobrze ogarnia ich dezorientacja i nuda.

Zachowują się jak ofiary obwiniając innych za swój los. Znajdują w miłości, przyjaźni i innych bliskich związkach osoby o podobnych słabościach. Osoby o osobowości uzależnionej, kogoś kto obsesyjnie wyzywa się w pracy, w grach hazardowych, jedzeniu, itp.

W ten sposób kontynuują ten rodzaj wzajemnej zależności jaki łączył ich z rodzicami lub kimś innym w rodzinie alkoholowej. Są to cechy przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Osoby, które odnalazły siebie w powyższym opisie mogą rozwiązać swój problem zgłaszając się na terapię. Terapia DDA ma na celu zmianę tych cech. Składa się z trzech etapów:
- Pierwszy polega na opowiedzeniu swojej historii - jest trudny, gdyż wiele osób z DDA wyniosło z domu przekaz, że nie należy rozmawiać z innymi spoza rodziny o tym, co się dzieje w domu. Niektórzy nikomu wcześniej nie opowiadali o swoim życiu – dla nich samo przywoływanie wspomnień z dzieciństwa może być wystarczające do uruchomienia procesów zmian osobistych. Kiedy zaczynamy ujawniać komuś swoją opowieść, ważne są nie tylko fakty, co sposób, w jaki jako dzieci doświadczaliśmy. Te przeżycia zostały zapisane w umysłach w postaci obrazów czy przekonań i nadal ożywają, wpływając na emocje i zachowania. Kiedy je odkrywamy, zaczynamy lepiej rozumieć siebie oraz swoje wybory.
- Drugi etap terapii to odreagowywanie szczególnie bolesnych doświadczeń i ich rekonstrukcja. To niezbędne, aby przeszłość przestała bolec. Wtedy pojawia się wiele zwykle bardzo dużo trudnych emocji: lek, smutek, bezradność, cierpienie, a ich wyrazem są często łzy. W terapii to przejaw zdrowia, oczyszczania się i gojenia starych, nadal krwawiących ran, dzięki czemu pacjenci uczą się rozpoznawać swoje emocje, potrzeby i zaspakajać je. A kiedy przeszłość przestaje budzić silne emocje, przychodzi czas na etap trzeci - odbudowywanie, a czasem nawiązywanie, zdrowych relacji z innymi.

Na początku terapii trudno czasem powiedzieć, jak wiele etapów trzeba przejść, żeby dokonane zmiany stały się naturalne.
Jest wiele osób DDA, które rozpoczynają terapię dopiero w stanie ostrego kryzysu, wtedy, gdy ich dotychczasowe strategie przestają działać – dla nich główną zmianą będzie uporządkowanie życia i spraw aktualnych.

Inni mają wszystko dobrze poukładane i świetnie sobie radzą z zadaniami, ale nie potrafią tego okazać w sferze emocji – wymykają się im spod kontroli. Dla tych osób najważniejsze jest nauczenie się, jak obchodzić się z napięciami i czerpać siły z emocji.

Jeszcze inni radzą sobie we wszystkich obszarach życia, poza budowaniem kontaktów, gdyż mają wiele lęków i ostrożności w relacjach społecznych. Na terapii poznają tego rodzaju przyczyny i otwierają się na innych i samych siebie.


Psycholog
Dorota Szeptuch-Gontarz
Tel. 3270821265