Moda na niepalenie - Nasz Swiat
28
So, maj

Zdrowie i uroda

Chcesz przestać palić? Zobacz jak możesz osiągnąć swój cel!

Zgubne początki
Większość ludzi rozpoczyna palenie w młodości, nie dlatego, że papierosy im smakują lub dlatego, że czują się po nich lepiej. Początkujący palacze cierpią na zawroty głowy, nudności, kaszel. Z czasem pojawiają się inne dokuczające objawy: zadyszka, wyschnięte gardło, żółte zęby, choroby płuc i nierzadko rak.
Na początku „kariery” palacze nie robią tego z przyjemności, palą z powodu przyjemnych skojarzeń związanych z paleniem. Nastolatek paląc czuje się bardziej akceptowany przez grupę rówieśniczą, lubiany, szanowany i taki dorosły. Większość ludzi zaczyna palić dlatego, że dzięki temu realizuje cenione w społeczeństwie kryteria typu: dojrzałość, niezależność, dystans, rozluźnienie, uprzejmość. Nawet, gdy mija wiele lat od momentu pierwszego zapalonego papierosa, każdy kolejny będzie przywoływał wspomnienie realizacji tych kryteriów. Palenie może być sposobem przeżywania uczuć akceptacji i niezależności, jeśli ma się lat naście. Nie jest to jednak odpowiednie w wieku lat trzydziestu. Te wczesne skojarzenia, gdyby je zostawić samym sobie, z czasem by zniknęły jako nieadekwatne. Są jednak wzmacniane przez środki masowego przekazu i nowe skojarzenia już nabyte w życiu dorosłym (np. rozluźniam się, relaksuję się).

Wątpliwa przyjemność
Wielu z nas niejednokrotnie próbuje pozbyć się tego nałogu, niestety bez skutecznie. Dlaczego?
Jedną z przyczyn jest fakt, że pomimo nieprzyjemnych skutków ubocznych palenie spełnia dla nas bardzo ważną funkcję. Może na przykład zaspakajać nasze ważne potrzeby, a nawet wartości. Palą, bo coś pozytywnego zyskują i to coś jest pomimo swojej ulotności tak istotne, że nie zważają na negatywne efekty (np. rak płuc). Osoby palące traktują często palenie jako źródło przyjemności. Palenie jest dla nich sposobem kontrolowania przeżyć. Dzięki papierosom mogą się rozluźnić, zrobić sobie przerwę w pracy, myśleć, zastanowić się, zaznaczyć, że coś się skończyło (np. posiłek). A jak jest w twoim przypadku Drogi Czytelniku? Określ, co ci daje palenie, jakie przeżycia dzięki temu kontrolujesz, co zyskujesz? To pierwszy krok w skutecznym rzucaniu nałogu. Jeśli będziesz wiedzieć, co daje ci palenie, dopiero wówczas będziesz mógł poszukać innej czynności, która zaspokoi te konkretne potrzeby. W życiu mamy tak mało chwil przyjemności i nie dziw się, że twoje próby rzucenia („czegoś”, co sprawia ci przyjemność) kończą się fiaskiem.

Skończyć z nałogiem
Rzucenie palenia wymaga spełnienia kilku warunków. Pierwszy, podstawowy to wypracowanie w sobie motywacji będącej czymś więcej niż jedynie chęcią rzucenia palenia. Nie będziesz jej miał, jeśli nie uświadomisz sobie związku z tym, co robisz dziś i z efektem, jaki przyniesie on w przyszłości. Osoby, dla których przyszłość jest realna i które myślą o swoim zdrowiu, nie zaczną palić. Prawie nikt z palących nie dysponuje wyraźnym obrazem siebie w przyszłości. Nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, jak będzie wyglądał, czuł się, co robił na przykład za dziesięć lat. A im wizja bardziej szczegółowa, tym motywacja do bycia zdrowym silniejsza.

Ćwiczenie 1
Wyobraź sobie siebie w przyszłości za pięć lat, jako osobę dawno niepalącą. Rozbuduj ten obraz: co będziesz widział, jak zmieni się twój głos, czy czujesz się inaczej jako osoba, która od dawna nie pali?

Drugi, podstawowy krok w procesie rzucania palenia polega na zmianie sposobów realizacji wysoko cenionych kryteriów tak, aby te kryteria i obraz siebie samego były zgodne z nowymi zachowaniami i wspierały niepalenie. Jeśli cenimy przykładowo cechę taką, jak niezależność to, jeśli będzie ona równoznaczna z byciem odpowiedzialnym za siebie lub silną wolą, wtedy nie palenie, lecz inne zachowania byłyby sposobami realizacji kryterium bycia niezależnym.

Ćwiczenie 2
Określ przynajmniej pięć swoich zalet i wypisz je. Czy kryteria te są zgodne z tym, kim jesteś teraz oraz kim chcesz być? Jakie mógłbyś dodać, by były zgodne z twoją chęcią rzucenia palenia?

Poza tym ważne jest oddzielenie palenia od doświadczeń, przy pomocy, których definiujesz siebie. Bardziej adekwatne jest traktowanie skojarzeń związanych z paleniem w kategoriach związku przyczynowo-skutkowego (np. koledzy w pracy palą, dlatego ja także chce palić, uzależnienie od nikotyny wywołuje potrzebę palenia itd.). Dzięki temu skojarzenia te mogą stać się przedmiotem wyboru i wówczas to w naszych rękach i mocy leży ich zmiana. Warto również zacząć myśleć o sobie jako o osobie niepalącej.
To, żeby stać się osobą niepalącą, wymaga silnej motywacji i zdecydowanych działań. Już dziś możesz rozpocząć proces rzucania palenia stosując się do powyższych wskazówek. Powodzenia!

fragment art. Agnieszki Major (TPO)