Colf: Prawa pomocy domowej w przypadku choroby - Nasz Swiat
02
Pn, sierpień

Ekspert odpowiada

Chciałabym się dowiedzieć jakie prawa przysługują pomocy domowej, która nie mieszka ze swoimi pracodawcą w przypadku choroby. Ma prawo do otrzymywania wynagrodzenia? Pracodawca może ją zwolnić?

W świetle obowiązujących przepisów pomoc domowa (colf) musi niezwłocznie poinformować swojego pracodawcę (dattore di lavoro) o nieobecności w pracy. Jeżeli jej przyczyną jest choroba (malattia) musi przesłać mu zaświadczenie lekarskie (certificato medico). Obowiązek ten dotyczy pomocy domowych nie mieszkających z pracodawcą pod jednym dachem (non convivente).

Pracodawca jest zobowiązany wypłacić połowę ustalonej pensji (metà dello stipendio) przez pierwsze trzy dni choroby i całą wysokość wynagrodzenia (stipendio intero) za kolejne dni, maksymalnie do:
- 8 dni, przy wysłudze lat pracy do 6 miesięcy (anzianità fino a 6 mesi)
- 10 dni, przy wysłudze lat pracy od 6 miesięcy do 2 lat;
- 15 dni , przy wysłudze lat powyżej 2 lat.

Jeżeli choroba pracownika trwa dłużej, w stosunku do tego, co napisane powyżej pracodawca nie jest zobowiązany do wypłacania wynagrodzenia i opłacania składek (contributi) INPS.

W takim przypadku pracownikowi przysługuje jednak prawo do utrzymania stanowiska pracy (il diritto alla conservazione del posto di lavoro), w zależności od wysługi lat:
- przez 10 dni przy wysłudze do 6 miesięcy (anzianità fino a 6 mesi)
- przez 45 dni - wysługa do 2 lat
– 180 dni - wysługa powyżej 2 lat

Po upływie terminu objętego prawem do zachowania stanowska pracy (periodo di conservazione del posto di lavoro), jeżeli pomoc domowa nie wróciła do pracy decyzja o tym, czy kontynuować z nią stosunek pracy czy go rozwiązać należy do pracodawcy.

Oczywiście pomoc domowa zachowuje prawo do otrzymania odprawy, czyli tzw. likwidacyjnego, oraz zapłaty za niewykorzystane dni urlopu wypoczynkowego (ferie), wolne godziny pracy (permessi) i trzynastkę (tredicesima).

Uwaga: bardzo ważne jest powiadomienie pracodawcy o nieobecności w pracy lub chorobie. Nieusprawiedliwiona w ciągu pięciu dni nieobecność, o ile nie wystąpiły przyczyny tzw. „siły wyższej” (cause di forza maggiore) jest powodem do zwolnienia pracownika „ze słusznej przyczyny”, jak określa ją prawo (giusta causa di licenziamento).
Już szóstego dnia nieusprawiedliwionej nieobecności pracodawca może wysłać do INPSU zawiadomienie o rozwiązaniu stosunku pracy.


Adwokat Mascia Salvatore
Stranieri in Italia