Wiadomości - Nasz Swiat
29
Śr, czerwiec

Aby podnieść bezpieczeństwo narciarzy na włoskich stokach, firma z Vicenzy zaprojektowała powietrzną poduszkę, którą zakłada się na kombinezon narciarski.

Według dziennika "La Repubblica", wyposażenia zmniejszające ryzyko wypadków narciarskich może stać się obowiązkowa.

Innowacyjna poduszka powietrzna dla narciarzy ma kształt kamizelki i została opracowana na podstawie wcześniejszych doświadczeń w sporcie motocyklowym, a także z myślą o użytkownikach motorów. Kamizelko-poduszka może uchronić narciarza przed ciężkimi złamaniami i uratować życie.

Podróżnicy, odkrywcy, badacze, pionierzy... dziś prawie już zapomnieni, a jeszcze kilkadziesiąt lat temu ich nazwiska obiegały cały świat.


Szlakami Afryki

Vittorio Bottego
(1860-1897) - kapitan artylerii, podróżnik i przyrodnik, współpracował z Società Geografica Italiana.
Przemierzył około 3 tysiące kilometrów wgłąb Afryki bardzo mało znanej wówczas  Europejczykom. Badał i opisywał życie mieszkańców, geografię i przyrodę. W 1891r. jako pierwszy wyruszył na ekscytującą ale i niebezpieczną wyprawę z miasta Massaua ad Assab na południe Afryki. Ekspedycja liczyła 126 ludzi, 50 wielbłądów, 20 osłów, 14 mułów i jednego konia. Podczas podróży jeden z kapitanów, Matteo Grixoni, opuścił Bottego oskarżając go o bestialstwo i łupiestwo.

W swoich pracach Bottego dokładnie opisał liczne afrykańskie plemienia, dziesiątki nowych gatunków fauny i flory dotychczas prawie nieznanych w Europie. Na koniec wyprawy, trwającej około 12 miesięcy, do wybrzeży Oceanu Indyjskiego dotarło zaledwie 45 ludzi. Po przybyciu do kraju opracowane przez Bottego odkrycia przyrodnicze, zbiory zoologiczne i mapy okazały się bezcenne dla włoskich i światowych naukowców, za co Società Geografica Italiana nagrodziła go  Złotym Medalem. W 1895 roku Bottego ponownie wyruszył do Afryki wschodniej kierując się wzdłuż rzeki Omo. Tym razem jednak ekspedycja zakończyła się tragicznie. Bottego zginął w napadzie miejscowej bandy. Bottego żył zaledwie  37 lat, ale zwykł mówić: „w Afryce żyje się trzy razy,  i jeszcze więcej”.


Górskie przeprawy


Vittorio Sella (1859-1943) – alpinista i pionier górskiej fotografii, został nagrodzony przez Royal Geographical Society, oraz przez rząd rosyjski. Jako pierwszy zdobył szczyty Cervino, Monte Rosa i Monte Bianco w sezonie zimowym. Następne jego wyprawy to nieznany wówczas środkowy Kaukaz (pas górski oddzielający Morze Czarne od Morza Kaspijskiego), Alaska (1897 Saint Elias), Afryka (1906 Ruwenzori) i wreszcie środkowa Azja (1909 Karakorum).
Chcąc dokładnie udokumentować swoje wyprawy artystycznymi i do dziś unikalnymi zdjęciami, Sella nie tylko zabierał na wspinaczki olbrzymi, ciężki i zarazem bardzo delikatny sprzęt niezbędny do eksperymentalnych jak na tamte czasy technik fotografii, ale też cierpliwie i żmudnie przygotowywał się do sesji obserwując przez wiele godzin zmiany atmosferyczne i przekazując niepowtarzalne piękno przyrody z najwyżej położonych części świata. Potrafił także doskonale i szczegółowo dokumentować przeplatanie się kultur zachodnio-europejskich, bizantyjskich i słowiańskich.
Przez wiele lat prace Selli stanowiły cenny przewodnik dla alpinistów i kartografów z całego świata.


Zdobywanie przestworzy


Umberto Nobile
(1885-1978) – inżynier i podróżnik, konstruktor sterowców. Jako pierwszy pilot wojskowego sterowca we Włoszech przeleciał nad biegunem północnym. Ten niezwykły statek lotniczy w kształcie cygara wypełniony 18 tysiącami metrów sześciennych wodoru mierzył ponad 100 metrów długości i wznosił się na wysokość 300 metrów latając z  prędkością 100 km/h. W latach 1925-26 Nobile był projektantem i pilotem sterowca „Norge”,  na którym wraz z załogą norwesko-włoską przeleciał z wysp Svalbard na Alaskę, oblatując biegun północny bez lądowania. Ekspedycją kierował sam Roald Amundsen.
Następna wyprawa, tym razem wyłącznie włoska, na biegun północny w 1928 roku  na sterowcu „Italia” nie była już tak pomyślna. Silne wiatry uniemożliwiały lądowanie na biegunie, więc Nobile zrzucił tylko włoską flagę i krzyż. Niestety droga powrotna utrudniona przez burze śnieżne, silne wiatry, mgły i oblodzenie obudowy sterowca zakończyła się katastrofą. Sterowiec „Italia” rozbił się o pole lodowe. Ciężka kabina z Nobile i 8 rannymi członkami załogi odłamała się od całości i runęła na lód, natomiast druga, znacznie lżejsza część statku, wraz z 6 ludźmi na pokładzie została porwana przez wiatry i nigdy już nie odnaleziona. W kabinie pilotów szczęśliwie ocalało radio co pozwoliło na próbę wzywania pomocy. Tymczasem we Włoszech i na całym świcie nagły brak kontaktu z „Italią” wywołał powszechny niepokój i natychmiast rozpoczęto międzynarodową akcję ratunkową,  która pochłonęła następne ofiary, min. jeden z samolotów z Roaldem Amundsenem na pokładzie. Jednakże udało się uratować Nobile i 6 innych członków załogi. Tymczasem po powrocie do Włoch oskarżano go o porzucenie pozostałych rozbitków ekspedycji na dryfujących pakach lodowych. Zmuszony do oddania się do dymisji, Nobile wyjechał za granicę projektując sterowce w Związku Radzieckim (1932-36) i w Stanach Zjednoczonych (1939-42). Po wojnie, wszczęto ponowne śledztwo, dzięki któremu Nobile został całkowicie zrehabilitowany. Początkowo zasiadał w parlamencie, później wykładał na uniwersytecie w Neapolu do 1960 r.


Karawaną przez pustynię

Ardito Desio (1897-2001) – podróżnik i geolog. W 1926 roku został wysłany przez Società Geografica Italiana na wyprawę przez pustynię aby przeprowadzić badania geologiczne i geograficzne w libijskiej oazie Giarabub.  W 1929 roku wyruszył do Azji na ekspedycję górską zorganizowaną przez Aimone di Savoia Aosta na zdobycie szyczytów Karakorum i K2.
W 1931 Desio powrócił jednak na podbój wciąż mało znanej i nieprecyzyjnie określanej na mapach Sahary aby przeprowadzić badania geologiczne, antropologiczne i paleontologiczne tamtejszych regionów pustynnych. Tym razem ekspedycja miała przemierzyć 4 tysięcy km. Karawana liczyła 54 ludzi, 22 wielbłądy jeździeckie i 80 wielbłądów jucznych, przenoszących ogółem transport ważący 9 ton. Desio wyruszył z terytorium Bengasi kierując się na południe w stronę oazy Kufra, znajdującej się w środku wschodniej Sahary i liczącej około 50 tysięcy palm. Po wielu dniach ciężkiej podróży karawana dotarła do oazy, ale Desio rządny wiedzy i przygody zdecydował się wyruszyć z częścią ekipy w stronę granicy z Sudanem na zbadanie pasm górskich Auenat i Archenu, po czym skierował się w stronę Fezzan, pierwszego jak dotąd źródła wody do dyspozycji. Następny etap przeprawy to oddalony o setki kilometrów pustynej monotonii wulkan Uan en-Namus bogaty w małe akweny wodne ze śladami roślinności. Wreszcie karawana udała się na północ do oddalonego o prawie tydzień drogi  Harug, aby zbadać teren wulkaniczny, pokryty czarną lawą bazaltową o charakterystycznych szczelinach przypominających „wielkie lodowe rzeki”. Stamtąd ekspedycja powoli kierowała się już w powrotną drogę na północ.
Desio powracał jeszcze wiele razy do Libii, był też autorem pierwszej mapy geograficznej tego kraju. Lecz pamiętna przeprawa przez Saharę z 1931 roku przyniosła najwięcej zbiorów geologicznych, botanicznych i zoologicznych bardzo cenionych przez naukowców z całego świata.
Desio podejmował jeszcze wiele niebezpiecznych wyzwań (razem około 50 wypraw), min. na Antarktydę (jako pierwszy Włoch dotarł na biegun południowy), na południowy-wschód Azji, czy wreszcie w wieku ponad 80 lat na Tybet i Nepal, jako wybitny himalaista został zaproszony przez chińską instytucję naukową do przeprowadzenia badań geologicznych i topograficznych w Himalayach. Nagrodzony najwyższymi odznaczeniami włoskimi, Desio zmarł w wieku 104 lat.  


Opracowane na podstawie książki Andrea De Porti „Esploratori”

Źródło:

Makaron jest podstawą kuchni włoskiej, ale z badań firmy Oxfam wynika, że je się go na całym świecie.

Oxfam przeprowadziła badania w 17 krajach świata i makaron okazał się najpopularniejszym daniem. Na drugim miejscu popularnych produktów znalazło się mięso, na trzecim ryż. Czwarte miejsce zajęła pizza, piąte kurczak.

Ryby i owoce morza znalazły się na miejscu szóstym, siódme warzywa. Chińskie potrawy zajęły ósme miejsce a włoska kuchnia dziewiąte. Na dziesiątej pozycji zajęła kuchnia meksykańska.

Potrawy Z McDonalds’a zajeły dopiero 113 pozycję, natomiast kurczak z KFC 107.

Intensywny, unoszący wysoko gazy i popiół wulkaniczny w kierunku południowo-wschodnim obserwowany 12 sierpnia z Katanii.

Do kolejnej, 10-tej w tym roku, erupcji wulkanu doszło 12 sierpnia.

Minęło 6 dni od poprzedniego wybuchu, do którego doszło w nocy z 5 na 6 sierpnia. Począwszy od 19 lipca wybuchy powtarzają się w odstępach od 5 do 7 dni. Piątkowy wybuch przypominał poprzednie erupcje i dotyczył także krateru południowo-wschodniego. Najsilniejszy wyrzut gazów i popiołu wulkanicznego, tworzący komin przemieszczający się w stronę morza, był widoczny w godz. 11:00-12:30.

Spektakularny widok nowej erupcji zamienił wielu przechodniów w zachwycających się obserwatorów, lecz komentujących głośno: „miejmy nadzieję, że nie zmieni się kierunek wiatru i nie spadnie na miasto pył wulkaniczny (…), że lotnisko nie będzie musiało być zamknięte.” Na szczęście nie zanotowano specyficznych zmian warunków atmosferycznych.

Jednak nie możemy zapominać, że Etna jest nadal najaktywniejszym wulkanem w Europie. Obserwowanie wulkanu gołym okiem pozwala na refleksje nad zachodzącymi zmianami w środowisku naturalnym. Etna pokazuje, jakich rozmiarów może być siła natury…

Czy człowiek może się jej oprzeć? Czy może się z nią zmierzyć?...

Bożena Zofia Kachel

Zdjęcia: Bożena Zofia Kachel; wykonane dnia 12 sierpnia 2011 w godz. 11:00-12:30.

We Włoszech powstaje coraz więcej centrów odnowy biologicznej i sal gimnastycznych dla psów, gdzie nasze pupilki mogą liczyć na masaż, kąpiel w basenie, a nawet rundkę po bieżni. Właściciele zapisują czworonogi na fizjoterapię z różnych powodów. Najczęściej chcą je odchudzić albo zależy im, by odzyskały formę po wypadku. Jedna sesja kosztuje od 25 do 50 euro – podała PAP.

Pierwsze tego typu centrum fizjoterapii dla psów otwarto kilka lat temu w Reggio Emilia, a następne, wykorzystujące coraz bardziej zaawansowaną technologię, tworzono niemal w całych Włoszech.

Zgłaszają się do nich osoby z czworonogami wymagającymi rehabilitacji oraz właściciele straych piesków, by trochę je rozruszać i "odmłodzić". Często chodzi jedynie o to, by po prostu odchudzić zwierzaki przy pomocy gimnastyki.

W centrach nasze zwierzaki mogą skorzystać z masaży, stretchingu i sesji na bieżni. Istnieją też bardziej wysublimowane formy psiej aktywności, m.in. tzw. idrowalker, a więc bieżnia w wannie, która sprawdza się szczególnie w terapii psów sparaliżowanych.

Komisja Europejska opublikowała raport o plażach Europy. Dane udostępnione przez krajowe inspektoraty sanitarne pokazują jakość wody wraz z dokładną lokalizacją (także dane GPS) z ostatnich 20 lat.

Okazuje się, że Włochy nie uplasowały się na najlepszej pozycji, ponieważ tylko 29% plaż spełnia ścisłe wymagania jakości. Aż 60 plaż nie spełnia norm, a ponad 30 z nich trzeba było zamknąć.

Najbrudniejsze plaże w Italii, to:

1. ORRIDO S. ANNA (Piemont, prowincja VERBANIA CUSIO OSSOL)
2. OSSIDI METALLICI (Piemont, prowincja VERBANIA CUSIO OSSOL)
3. LIDO E COLONIA SOLARE LUNA (Piemont, prowincja VERBANIA CUSIO OSSOL)
4. ISOLINO VECCHIO - FONDOTOCE (Piemont, prowincja VERBANIA CUSIO OSSOL)
5. LA ROTTA
6. VILLA MOTTA
7. CORSO TRENTO E TRIESTE (Liguria, prowincja Imperia)
8. SAN MARTINO (Liguria, prowincja Imperia)
9.  LUNGOMARE NAZIONI (Liguria, prowincja Imperia)
10. FOCE RIO S. BERNARDO (Liguria, prowincja Imperia)
11. FOCE RIO LATTE (Liguria, prowincja Imperia)
12. RIO VERNAZZA (Liguria, prowincja Genova
13.  STURLA OVEST (Liguria, prowincja Genova)
14.  LEIRA (Liguria, prowincja Genova)
15. INIZIO SCOGLIERA (Liguria, prowincja Genova)
16. LOCALITA' LINGUE (Lombardia, prowincja Brescia)
17. ATTRACCO TENGATTINI (Lombardia, prowincja Brescia)
18. ZI NENE' (Marche, prowincja Ancona)
19. NORD FOCE MUSONE (Marche, prowincja Ancona)
20. 100 M NORD PUNTO 68 (Marche, prowincja Ancona)
21. 400 M NORD FOCE FIUME CHIENTI (Marche, prowincja Macerata)
22. 100 M SUD FOCE FIUME MUSONE (Marche, prowincja Macerata)
23. 100 M SUD SCARICO FIUMARELLA (Marche, prowincja Macerata)
24. 300 M NORD FOCE FIUME POTENZA (Marche, prowincja Macerata)
25. 300 M SUD FOCE FIUME POTENZA (Marche, prowincja Macerata)
26. 300 M SUD FOCE FIUME MUSONE (Marche, prowincja Macerata)
27. 400 M NORD FIUME POTENZA (Marche, prowincja Macerata)
28. 100 M NORD SCARICO DEPURATORE COMUNALE (Marche, prowincja Macerata)
29. 100 M SUD SCARICO DEPURATORE COMUNALE (Marche, prowincja Macerata)
30. 150 M NORD FOSSO RIO VALLOSCURA (Marche, prowincja Ascoli Piceno)
31. 150 M NORD FOCE TESINO (Marche, prowincja Ascoli Piceno)
32. 100 M SUD SCARICO CENTRALE ENEL (Marche, prowincja Ascoli Piceno)
33. 500 M SUD FOCE FIUME CHIENTI (Marche, prowincja Ascoli Piceno)
34. 700 M SUD FOCE FIUME CHIENTI (Marche, prowincja Ascoli Piceno)
35. 100 M NORD CANALE BONIFICA SURGELA (Marche, prowincja Ascoli Piceno)
36. FOSSO DEL PONTICELLO (Lazio, prowincja Viterbo)
37. ZONA ANTISTANTE VIA BALILLA (Abruzzo, prowincja Pescara)
38. 300 MT NORD MOLO F. PESCARA (Abruzzo, prowincja Pescara)
39. 200 MT A SUD FOCE F. ARIELLI (Abruzzo, prowincja Chieti)
40. 350 MT A NORD FOCE F. FORO (Abruzzo, prowincja Chieti)
41. 400 MT A NORD FOCE F. ARIELLI (Abruzzo, prowincja Chieti)
42. 50 MT A NORD FOSSO CINTIONI (Abruzzo, prowincja Chieti)
43. 100 MT A NORD FOCE F. FELTRINO (Abruzzo, prowincja Chieti)
44. 50 MT. A SUD FOSSO CINTIONI (Abruzzo, prowincja Chieti)
45. ZONA ANTISTANTE FOCE FOSSO MARINO (Abruzzo, prowincja Chieti)
46. EX CARTIERA (Campania, prowincja Napoli)
47. ALTEZZA VILLA COMUNALE (Campania, prowincja Napoli)
48. S GIOVANNI A TEDUCCIO DOPO BACINI SEBN (Campania, prowincja Napoli)
49. BAGNO RISORGIMENTO (Campania, prowincja Napoli)
50. LA FAVORITA (Campania, prowincja Napoli)
51. 1 KM A NORD FOCE SARNO (Campania, prowincja Napoli)
52. SPIAGGIA DEL DRAGONE (Campania, prowincja Salerno)
53. SPIAGGIA INTERNA AL PORTO
54. SECONDO CANALE DI BONIFICA (Campania, prowincja Salerno)
55. SC. CIT.RUVO TERLIZZI T.CALD.NO 500 M.S. (Puglia, prowincja Bari)
56. OVEST T. GATTANO (Sycylia, prowincja Caltanissetta)
57. EST T. GATTANO (Sycylia, prowincja Caltanissetta)
58. OVEST FIUME GELA (Sycylia, prowincja Caltanissetta)
59. C. DA BULALA (Sycylia, prowincja Caltanissetta)
60. OVEST T. DIRILLO-ACATE (Sycylia, prowincja Caltanissetta)

AIFA (Agenzia Italiana del Farmaco – Włoska Agencja Leków) alarmuje o niskiej świadomości społeczeństwa włoskiego o niebezpieczeństwie i zagrożeniu zdrowia poprzez zakup leków „on line”.

Skala tego zjawiska jest ogromna i dotyczy również osób w podeszłym wieku. Praktycznie tylko połowa Włochów zdaje sobie sprawę, że elektroniczny handel i kupno leków we Włoszech jest nielegalny (w Polsce zakup i sprzedaż leków wydawanych bez recepty, które nie zawierają substancji odurzających i psychotropowych, jest legalna – Gazeta Wzborcza.pl,6/01/2011). Najczęściej sprzedawane są preparaty wywołujące anoreksję, leki na zaburzenia i dysfunkcje seksualne, środki dopingowe, antydepressyjne i antykoncepcyjne.   Agencja przestrzega przed „podrobionymi”, fałszywymi lekarstwami, często zakupionymi bardzo tanio za granicą przez prywatnych obywateli, którzy zarabiają w ten sposób od 3 do 6 tysięcy euro na miesiąc. Tylko na przełomie 2009/2010 zarekwirowano półtora miliona leków, zarejestrowano 133 aresztowań i wszczęto dochodzenie u 2659 osób.

źródło: wloskicafe.blogspot.com

 

Więcej artykułów…